Capítulo 22

A Curva Leva á Totalidade

曲则全,枉则直,洼则盈,敝则新,少则得,多则惑。
是以圣人抱一为天下式。不自见故明,不自是故彰,不自伐故有功,不自矜故长。
夫唯不争,故天下莫能与之争。古之所谓曲则全者,岂虚言哉!诚全而归之。
A curva leva á totalidade, a torción leva á rectitude, a cova leva ao pleno, o gastado leva á renovación, o pouco leva á ganancia, o moito leva á confusión.
Por iso o sabio adhirese á unidade para ser modelo para o mundo. Ao non exhibirse, fai-se visible; ao non afirmarse, faise destacado; ao non gabarse, gaña mérito; ao non gabarse de si mesmo, perdura.
Só por non loitar, ninguén no mundo pode loitar contra el. Os antigos dixeron: «A curva leva á totalidade» —¿eran palabras baleiras? Verdadeiramente, a totalidade reclámase a si mesma.

Reflexión Profunda

De que trata este capítulo?

Este capítulo ensina que o que parece incompleto ou curvado conduce paradoxalmente á plenitude. A flexibilidade ven sobre a rixidez, a humildade supera a arrogancia. Cando cedemos en lugar de forzar, atopamos o camiño da integración total.

¿Como se relaciona comigo?

Na miña vida, tendín a forzar as cousas e a expoñerme demasiado. Este capítulo recordame que a xente que realmente brilla non necesita xustificarse nin exhibirse. Cando deixo de loitar para demostrar o meu valor, permítome ser eu mesmo de forma máis natural e completa.

Que debería facer hoxe?

Hoxe, cando sinta a necesidade de defenderme ou de demostrar que teño razón, vou respirar fondo e practicar o silencio activo. Vou permitir que as miñas accións falen por min, sen necesidade de xustificación verbal.

Capítulos relacionados

A miña reflexión

¿Que che inspira este capítulo? Como o aplicarás?

Pregunta a Laotzu sobre este capítulo Conversa completa →