Na Claidheamhan Mì-shona

Na claidheamhan, ged a bhiodh iad geur, is iad na h-innealan a bhios a' cur dragh air a' h-ule. 'S e sin as coireach gun d' fhuiling iad fuath bho chreachuibh uile. Air an adhbhar sin, chan eil an neach a bhios a' leantainn na Slighe a' brosnachadh an currom. 'S e aoigh an t-Seòrsa mhòir a th' anns an duine uasal - ann am samhla bidh e a' toirt urram don taobh chlì, agus ann an còmhraig bidh e a' toirt urram don taobh deas. Cha bhi an duine uasal a' cleachdadh chlaidheamhan, oir chan e innealan an duine uasail a th' annta. Cha chuirear riutha ach nuair nach eil roghainn eile. 'S e a' chòmhnaidh shocrach a th' anns a' bheàirn as fheàrr. Ma bhuaileas tu, na bi binneil; ma bhios tu binneil, 's e sin a th' anns a' bhràth mòr air daoine. Chan fhaigh esan a bhuaileas le subhachas a' chuid mhòir rian air an t-saoghal mhòr. Ann an cùisean sona, bidh an taobh chlì air thoiseach; ann an cùisean truaillidh, bidh an taobh deas. Bidh an t-Àrd-fhear-leiche a' suidhe air an taobh chlì, agus bidh an t-Àrd-fhioch air an taobh deas - 's e sin a' ciallachadh gun tèid an càradh mar bhann-trusaidh. Nuair a bhiteas mòran, 's e bròn agus caoidh a bu chòir a bhith ann; agus ged a bhuaileas tu, bu chòir dhut an càradh a chur air dòigh mar bhann-trusaidh.