Vitandi menninar eru vitur

Um hvat er henda kaflin?

Hetta kapittul lærir okkum, at tað er størri vitkan at kenna seg sjálvan enn at kenna aðrar. Tað sigur, at sjálvavinning er størri styrki enn at sigra aðrar, og at sann ríkidómur er at vera nøgd við tað, tú hevur. Kapittulin sigur eisini, at tann sum heldur fast við sítt innra, livir leingi, og tann sum livesi er livað, menniskjan verður minnst, hevur funnið tann sannasta langlívann.

Hvussu tengist hann mær?

Hetta rørir djúpt við míni egnu roynd at leita uttanífrá eftir góðkendum. Eg havi ofta funnið, at eg seti meg saman við aðrimum fyri at finna mína virði, heldur enn at hyggja innanhýsis. Kapittulin minnir meg á, at tað eru innara styrkini – sjálvsvinnan, nægdin og at halda fast við míni virði – sum virkliga hava týdning. Tað gefur frið at vita, at mær ikki tørvar at vakka aðrar fyri at kenna meg nøgd.

Hvat skal eg gera í dag?

Í dag vil eg taka summar frætur at hyggja innanhýsis og skriva trý ting niður, sum eg virði við meg sjálvum. Eg skal arbeiða við at sigra mínar egnu svagar, heldur enn at bera meg saman við aðrar. Eg royni at vera nøgd við tað, eg havi, ístaðin fyri at stremba eftir meira.