Chapter 50

Sa Pagsilang, sa Kamatayan

出生入死。生之徒十有三,死之徒十有三,人之生动之死地亦十有三。夫何故?以其生生之厚。
盖闻善摄生者,陆行不遇兕虎,入军不被甲兵。兕无所投其角,虎无所措其爪,兵无所容其刃。夫何故?以其无死地。
Sa pagsilang ay pumasok sa kamatayan. Ang mga namumuhay nang matuwid ay tatlo sa bawat sampu; ang mga namamatay nang maaga ay tatlo sa bawat sampu; ang mga gumagawa ng kanilang sariling pagkakamali tungo sa kamatayan ay tatlo rin sa bawat sampu. Ngunit bakit nangyayari ito? Dahil nilalapastangan nila ang buhay nang labis.

Narinig ko na ang mga dalubhasa sa pagpipigil ng kanilang sariling kaluluwa ay hindi nahahagilap ng mga sungay ng rinoo, hindi nadadamay sa mga kuko ng tigre, at walang matutuklasan ng mga tabak ang kanilang mga katawan. Bakit nangyayari ito? Sapagkat wala silang puwang kung saan maaaring pumasok ang kamatayan.

Malalim na Repleksyon

Tungkol saan ang kabanatang ito?

Sinasabi ng kabanatang ito na mula sa kapanganakan ay naglalakbay na tayo patungo sa kamatayan. May tatlong uri ng mga landas sa buhay: ang mga tunay na namumuhay, ang mga nagmamadaling pumasok sa kamatayan, at ang mga hindi sinasadya ang kanilang sariling kamatayan. Marami sa atin ang labis na nagtatangi sa buhay, na nagiging sanhi ng kanilang pagkawala. Subalit ang mga tunay na marunong pangalagaan ang kanilang buhay ay nabubuhay nang payapa, hindi nababahagdan ng anumang panganib—sapagkat wala silang pinapangambahan at hindi nila ginugulo ang buhay ng iba.

Paano ito nauugnay sa akin?

Nakikita ko sa aking sarili ang labis na pagkasindak sa kamatayan na madalas ay nagtutulak sa akin sa mga desisyong nagpapaikli ng buhay ko. Kinakabahan ako sa kinabukasan, nag-aalala nang higit sa kailangan, at minsan ay naiipit sa takot na hindi ko namamalayan. Ngunit umaasa ako na sa pamamagitan ng pag-aalis ng labis na hangin sa buhay, sa pagtanggap na ang kamatayan ay bahagi ng daloy ng kalikasan, ay makakaya ko nang mabuhay nang mas payapa at mas malaya.

Ano ang dapat kong gawin ngayon?

Sa araw na ito, pipilitin kong bawasan ang labis na pag-aalala. Sa halip na mag-aksaya ng enerhiya sa kinabukasang hindi pa dumarating, tututukan ko ang kasalukuyang sandali. Maglalaan ako ng oras upang huminga nang malalim, magpasalamat sa mga simpleng bagay, at hayaang dumaloy ang buhay nang hindi sinusubukang kontrolin ang bawat detalye.

Mga Kaugnay na Kabanata

Aking Repleksyon

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →