Ang mga Marunong ay Hindi Nagsasalita

Tungkol saan ang kabanatang ito?

Ang kabanatang ito ay nagsasabi na ang mga tunay na marunong ay hindi nagsasalita dahil ang kanilang kaalaman ay nasa lalim ng katahimikan. Sila ay nagagawa nang tahimik na mamuhay nang hindi nangangailangan ng papuri o pagkilala. Ang tunay na karunungan ay nakikita sa kanilang kakayahang pagsama-samahin ang lahat ng mga labis at kulang, ang liwanag at kadiliman, sa isang simple at payak na buhay. Ang mga taong ito ay nasa labas ng ordinaryong mga kategorya ng pagmamahal o pagkagalit, pakinabang o pinsala, karangalan o kahihiyan.

Paano ito nauugnay sa akin?

Sa aking buhay, madalas akong nagtatangkang patunayan ang aking mga kaalaman sa pamamagitan ng labis na pagsasalita. Ginagamit ko ang mga salita upang magpakitang-tahimik o upang makakuha ng pagkilala mula sa iba. Ngunit ang kabanatang ito ay nagpapaalala sa akin na ang tunay na karunungan ay makikita sa paglalakad nang tahimik at sa pagbubukas ng aking mga mata sa kagandahan ng simpleng buhay. Nadadala ako ng kapayapaan ng mga taong hindi na kailangang patunayan ang kanilang sarili.

Ano ang dapat kong gawin ngayon?

Ngayong araw, maghanap ng isang sandali upang manahimik. Hindi kailangang magsalita o magbigay ng opinyon. Pakinggan ang iyong kapaligiran nang buong puso at obserbahan kung paano nagbabago ang iyong pakiramdam kapag ikaw ay nasa tahimik. Subukang higitang makarinig kaysa magsalita sa lahat ng iyong pag-uusap sa araw na ito.