Ang Kasaganaan ng Kabaitan

Tungkol saan ang kabanatang ito?

Sinasabi ng kabanatang ito na ang isa na may kasaganaan ng kabaitan ay maihahantulad sa isang sanggol. Ang sanggol ay protektado mula sa mga panganib — hindi siyainit ng pesteng may lason, hindi dinadaop ng mabangis na hayop, hindi dinarambong ng mabangis na ibon. Kahit mahina at malambot ang kanyang katawan, matatag ang kanyang hawak. Ang kanyang kaligayahan at kalusugan ay nagmumula sa kanyang natural na estado ng harmonya at kasarinlan. Subalit sinasabi rin ng kabanata na ang mga bagay na nagiging malakas at matanda ay nagkakataon, at ang hindi sumasama sa landas ng Tao ay nawawala nang maaga.

Paano ito nauugnay sa akin?

Sa aking buhay, nakikita ko na ang labis na pagsisikap na maging malakas o makontrol ay nagdudulot lamang ng pagkawala ng aking natural na kalusugan at kaginhawahan. Natutunan ko na ang tunay na lakas ay nagmumula sa pagiging simple at malaya, tulad ng sanggol. Kapag ako ay nagsusumikap ng labis at nagpupuyos sa aking sarili, nawawala ang aking inner harmony at ako ay nagiging mahina. Ang aral na ito ay nagtuturo sa akin na manatili sa aking natural na estado at iwasan ang labis na pagsasaya sa buhay.

Ano ang dapat kong gawin ngayon?

Sa araw na ito, hahayaan ko ang aking sarili na maging payak at malaya. Maglalaan ako ng panahon upang huminga nang malalim at magpakatao sa aking mga hangarin. Tatanungin ko ang aking sarili: ‘Gaano ko ba kailangan ang mga bagay na aking ginagawa? Mayroon bang lugar para sa kadaliang-loob at kaginhawahan sa aking buhay?’ Pagkatapos, pipiliin ko ang isa o dalawang bagay na aking ginagawa na nagdudulot ng labis na pagod at iisiping alisin ang mga ito.