Ang Pagtataglay ng Kaluluwa at Katawan sa Isa

Tungkol saan ang kabanatang ito?

Sinasabi ng kabanatang ito na ang tunay na karunungang Tao ay nakakamit sa pamamagitan ng pagkakaisa ng kaluluwa at katawan. Ipinakikita nito ang kahalagahan ng pagiging malambot tulad ng sanggol, ang paglilinis ng ating kalooban mula sa karamdaman, at ang paggawa nang walang pagpilit o pagmamay-ari. Ang tunay na kabutihan ay hindi ginagamit upang magpagawing-puri kundi ito ay nagbibigay ng buhay at umaalalay nang hindi nagtataguyod ng sarili.

Paano ito nauugnay sa akin?

Sa aking buhay, madalas akong nahihirapan na panatilihin ang pagkakaisa ng aking katawan at kaluluwa. Sa kaguluhan ng araw-araw, ang isip ko ay madalas naihiwalay sa aking damdamin. Ginagawa ko ang mga bagay-bagay nang may pagmamay-ari at pangangailangan na kilalanin ang aking mga pagsisikap. Ang kabanatang ito ay nananawagan sa akin na muling tumingin sa aking mga motibo at alisin ang aking pagkakaakala na kailangan kong kontrolin ang lahat ng bagay upang maging makabuluhan.

Ano ang dapat kong gawin ngayon?

Sa araw na ito, magsagawa ng isang simpleng pag-eehersisyo ng paghinga—isang beses man lang, ihinto ang lahat ng ginagawa at huminga nang malalim nang sampung beses, iniisip ang pagpapatuloy ng hangin sa loob ng iyong katawan. Damhin ang kapayapaan ng sanggol sa loob mo at ibigay ang iyong buong pagkakataon sa sandaling ito nang walang anumang hangarin.