Ang Tawo nga May Labaw nga Panlantaw Maminaw sa Tao

Unsa man kabahin niining kabanata?

Gipakita niining kapitulo ang laing paagi sa pagtandi kon unsaon pagkasabtan sa Tao. Ang tawo nga masudlan sa pagpangita sa kaalam mahimo nga modaghan, apan ang Tao mismo magpadayag sa iyang kaugalingon pinaagi sa mga paradoxical nga paagi: ang tinuod nga kaalam makita ingon nga kaguol; ang misulong makita ingon nga mopauli; ang labaw nga virtue makita ingon nga ubos. Wala gyud siya'y ngalan, apan siya ang nagahatag ug nagabuhat sa tanan.

Giunsa kini kalabut sa ako?

Kanunay kong nakaila sa kahagway sa tawo nga mokatawa sa akong mga paningkamot sa pagpangita og lain nga paagi sa pagkinabuhi. Makatabang kanako ang pagsulti nga adunay panahon nga ang akong mga ginabuhat makita nga wala'y pulos, apan kini mao gayud ang tanda nga ako sa husto nga dalan. Dili kinahanglan nga ang tanan makasabot sa akong gibuhat; importante ang pagpabilin nga matinud-anon sa akong kaugalingon.

Unsay akong buhaton karon?

Kung adunay tawo nga mokatawa o magduda sa imong mga ginabuhat, ayaw pagkonsintir. Padayon lang sa imong ginabuhat nga matarung, bisan og dili pa kini makita nga mauswagon. Pagsulti og usa ka malinawon nga 'thank you' sa imong kaugalingon alang sa imong paningkamot, bisan og dili pa nimo makita ang sangpotanan.