اے بابہ گہانیندے کہ ساریں چیزاں pairs مینہ ہن - سونہہ تے بدی، نیکی تے بدی، ہے تے نہ ہے۔ اکو دوجے کن梦里 جدا نہیں کیتے جاسکدے۔ دانشمند گھریلو کم کن梦里 اکریندے تے کامیابی کوں اپنے نہیں سٹّے۔
Key Concepts
美丑
善恶
无为
对立统一
Cite This Chapter
Laozi, Tao Te Ching, Chapter 2, "سارے جہان کوں سونہہ", laotzu.ai: https://www.laotzu.ai/bal/chapters/2/
Classical Chinese, translation, and AI reflection are shown separately; cite this chapter URL for references.
جدوں سارے جہان سونہہ کوں سونہہ سٹّے، وت بدی شروع تے۔ جدوں سارے نیکی کوں نیکی سٹّے، وت بدی شروع تے۔ ایس کیتے ہے تے ہے کہ ہے تے نہ ہے ھیہ اکو دوجے کوں جنم دے۔ مشکل تے آسان اکو دوجے نال بندے۔ لمبا تے گہرولا اکو دوجے نال ٹکراؤندے۔ اچا تے کم اکو دوجے نال رلے۔ آواز تے خاموشی اکو دوجے نال میلے۔ اگے تے پیچھے اکو دوجے دے پیچھے ہن۔ ایس کیتے دانشمند گھریلو کم کن梦里 اکریندے تے بے الفاظ سکھاندے۔ ساریں چیزاں کوں اپڑیندے پر نہیں ہتھ لاوندے۔ کم کریندے پر نہیں مغرور تے۔ کامیابی پاتے پر اپنے نہیں سٹّے۔ صرف ایس کیتے اے کہیں کن梦里 دور نہیں ویندے۔
گبین سوچ
اے باب ھی کیا اے؟
اے بابہ گہانیندے کہ ساریں چیزاں pairs مینہ ہن - سونہہ تے بدی، نیکی تے بدی، ہے تے نہ ہے۔ اکو دوجے کن梦里 جدا نہیں کیتے جاسکدے۔ دانشمند گھریلو کم کن梦里 اکریندے تے کامیابی کوں اپنے نہیں سٹّے۔
ایں من سرا چوں اثر دیگ؟
میری زندگی مینہ وی اے سوجھیندے کہ جدوں میں کسے کوں اچا سٹے، وت اے نیچا تے لگے۔ میں کوشش کرتے کہ اپنے کماں کوں خود سٹّے بے نام نہیں۔
امروچ چے کارے کنان؟
آج اے کوشش کن梦里 کہ کسے دے کم کوں اپنے نہیں نہ سٹّے۔ کہیں کوں ستایا نہیں تے اپنی کامیابی خاموشی نال منے۔
All in the world know the beauty of the beautiful, and in doing this they have (the idea of) what ugliness is; they all know the skill of the skilful, and in doing this they have (the idea of) what the want of skill is.
AI Modern
جدوں سارے جہان سونہہ کوں سونہہ سٹّے، وت بدی شروع تے۔ جدوں سارے نیکی کوں نیکی سٹّے، وت بدی شروع تے۔ ایس کیتے ہے تے ہے کہ ہے تے نہ ہے ھیہ اکو دوجے کوں جنم دے۔ مشکل تے آسان اکو دوجے نال بندے۔ لمبا تے گہرولا اکو دوجے نال ٹکراؤندے۔ اچا تے کم اکو دوجے نال رلے۔ آواز تے خاموشی اکو دوجے نال میلے۔ اگے تے پیچھے اکو دوجے دے پیچھے ہن۔ ایس کیتے دانشمند گھریلو کم کن梦里 اکریندے تے بے الفاظ سکھاندے۔ ساریں چیزاں کوں اپڑیندے پر نہیں ہتھ لاوندے۔ کم کریندے پر نہیں مغرور تے۔ کامیابی پاتے پر اپنے نہیں سٹّے۔ صرف ایس کیتے اے کہیں کن梦里 دور نہیں ویندے۔
منی سوچ
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?
