যদি মোৰ কিছু জ্ঞান থাকে, তেন্তে মই মহা পথেৰে চলিম, কেৱল বিচ্যুতিৰ পৰা ভয় কৰোঁ। মহা পথ বৰ সমতল, কিন্তু মানুহে কাটিমূৰীয়া পথ ভাল পায়। ৰাজপ্ৰসাদ চিকাকৃত, কিন্তু মাটি উপেক্ষিত, খলচল উপৱাশ, কিন্তু মানুহে সুন্দৰ কাপোৰ পিন্ধে, ধাৰালি তৰোৱাল লয়, খোৱা-বোৱাত সন্তুষ্ট, ধন-সম্পত্তিৰ অতিৰিক্ত আছে - এয়া ডকাইতৰ গৌৰৱ। ই কোনো পথ নহয়!
গভীৰ চিন্তা
এই অধ্যায়টো কি বিষয়ে?
এই অধ্যায়ে কৈছে যে প্ৰকৃত জ্ঞানীয়ে সৰল আৰু সঠিক পথ বাছি লয়। কিন্তু সাধাৰণ মানুহে চমূৱা পথ বিচাৰে, য'ত পৃথিৱীৰ ধন-সম্পদ, আড়ম্বৰ আৰু প্ৰাচুৰ্য থাকে। এনে লোকক লুণ্ঠনকাৰী বুলি কোৱা হৈছে, কিয়নো তেওঁলোকে অন্যৰ পৰা কাঢ়ি নিয়ে।
ই মোৰ সৈতে কেনেকৈ সম্পৰ্কিত?
মোৰ জীৱনতো এনে ক্ষেত্র আছে য'ত মই চমূৱা সফলতাৰ পথ বিচাৰিছো - ধন, সন্মান, আড়ম্বৰ। কিন্তু এইবোৰে মোক সত্যিকাৰ শান্তি দিয়ে নে?
আজি মই কি কৰা উচিত?
আজি এটা প্ৰশ্ন কৰিব: মই যিটো পথত আছো, সেয়া সত্যিকাৰ পথ নে চমূৱা পথ? নিজকে সৎভাৱে পৰীক্ষা কৰিব।
If I were suddenly to become known, and (put into a position to) conduct (a government) according to the Great Tao, what I should be most afraid of would be a boastful display. The great Tao (or way) is very level and easy; but people love the by-ways.
AI Modern
যদি মোৰ কিছু জ্ঞান থাকে, তেন্তে মই মহা পথেৰে চলিম, কেৱল বিচ্যুতিৰ পৰা ভয় কৰোঁ। মহা পথ বৰ সমতল, কিন্তু মানুহে কাটিমূৰীয়া পথ ভাল পায়। ৰাজপ্ৰসাদ চিকাকৃত, কিন্তু মাটি উপেক্ষিত, খলচল উপৱাশ, কিন্তু মানুহে সুন্দৰ কাপোৰ পিন্ধে, ধাৰালি তৰোৱাল লয়, খোৱা-বোৱাত সন্তুষ্ট, ধন-সম্পত্তিৰ অতিৰিক্ত আছে - এয়া ডকাইতৰ গৌৰৱ। ই কোনো পথ নহয়!
মোৰ চিন্তা
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?
