ווער אויף געזעצטע צעהן שטייט נישט פעסט

וואָס איז דער קאַפיטל וועגן?

דער קאפיטל זאגט אונז אז מענטשן וואס טרייבן זיך אויף און שטעלן זיך ארויף — קענען נישט האלטן זייער גלייכגעוויכט. ווער עפענט זיך מיט זיין אייגענער קלארזעהיקייט, ווער גלייבט אז ער איז שוין גערעכט, ווער לויבט זיך אליין, ווער בלאזט זיך אויף — אלע זענען ווי איבעריק פון א טיש וואס מען קען נישט פארדאווענען.

ווי אַזוי שייַכט דאָס צו מיר?

איך דערמאן צייטן ווען איך האב געוואלט זיך ווייזן פאר אנדערע, געוואלט אז מען זאל מיך זעהן און באוואוסט זיין. אבער אזויגע טרייבונג צו העכערקייט ברענגט נאר אומבאקוועמלעכקייט. איך האב געלערנט אז שטילע, פשוט'דיקע נאנטקייט איז ווערט מער ווי אלע אויפגיסענע שיינקייט.

וואָס זאָל איך הײַנט טאָן?

היינט וועל איך אראפנעמען מיין שווערד פון זיך — נישט צו פרובירן זיך ארויסצוהויבן אדער זיך צו פארגרעסערן. וועל איך זיך שטיל צוהערן און לאזן די זאכן זיך אנטוויקלען פון זיך אליין.