บทที่ 79

การคืนดีที่แท้จริง

和大怨,必有余怨,安可以为善?
是以圣人执左契而不责于人。有德司契,无德司彻。
天道无亲,常与善人。
เมื่อต้องคืนดีกับความแค้นใหญ่ ย่อมเหลือความแค้นเล็กน้อยไว้เสมอ จะถือว่าดีได้อย่างไร? ดังนั้นผู้รู้แจ้งจึงถือสัญญาไว้โดยไม่ตำหนิผู้อื่น ผู้มีคุณธรรมย่อมรักษาสัญญา ผู้ไร้คุณธรรมย่อมเรียกร้องหนี้สิน วิถีแห่งสวรรค์ไม่มีความลำเอียง มักอยู่กับผู้ทำความดีเสมอ

การใคร่ครวญลึกซึ้ง

บทนี้กล่าวถึงอะไร?

บทนี้กล่าวถึงการคืนดีที่แท้จริงว่าแม้จะแก้ไขความขัดแย้งใหญ่ก็ยังเหลือเศษเสี้ยวของความขุ่นเคือง ผู้รู้แจ้งจึงไม่เรียกร้องหรือตำหนิ แต่ปล่อยวางและรักษาความยุติธรรมตามธรรมชาติ วิถีแห่งสวรรค์ไม่เลือกปฏิบัติ แต่มักช่วยเหลือผู้ที่ทำดีโดยไม่ยึดติด

สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับฉันอย่างไร?

ในชีวิตประจำวัน เรามักจะเก็บความขุ่นเคืองแม้หลังจากคืนดีแล้ว บทนี้สอนให้ฉันปล่อยวางการตัดสินและไม่ยึดติดกับความถูกผิดของตนเอง การเป็นผู้ให้อภัยอย่างแท้จริงหมายถึงการไม่เก็บเศษเสี้ยวของความแค้นไว้ในใจ

วันนี้ฉันควรทำอะไร?

วันนี้เมื่อรู้สึกขุ่นเคืองกับใคร ให้ลองเขียนความรู้สึกลงในกระดาษแล้วขยำทิ้ง พร้อมกับบอกตัวเองว่า 'ฉันปล่อยวางเพื่อความสงบในใจ'

บทที่เกี่ยวข้อง

การใคร่ครวญของฉัน

บทนี้ให้แรงบันดาลใจอะไรกับคุณ? คุณจะนำไปใช้อย่างไร?

ถามเหลาจื่อเกี่ยวกับบทนี้ แชทเต็มจอ →