บทที่ 37

ความไม่กระทำของเต๋า

道常无为而无不为。侯王若能守之,万物将自化。化而欲作,吾将镇之以无名之朴。无名之朴,夫亦将无欲。不欲以静,天下将自定。
เต๋ามักจะไม่กระทำ แต่ไม่มีสิ่งใดที่มันไม่กระทำ หากเจ้านครและกษัตริย์สามารถรักษาไว้ได้ ทุกสิ่งจะเปลี่ยนแปลงไปเอง เมื่อเปลี่ยนแปลงไปแล้วเกิดความปรารถนา เราจะสงบมันด้วยความเรียบง่ายที่ไร้ชื่อ ความเรียบง่ายที่ไร้ชื่อนั้น จะทำให้ปราศจากความปรารถนา การไม่มีความปรารถนาและสงบนิ่ง แผ่นดินจะสงบสุขเอง

การใคร่ครวญลึกซึ้ง

บทนี้กล่าวถึงอะไร?

บทนี้กล่าวถึงเต๋าที่ไม่กระทำแต่กระทำทุกสิ่ง ผู้ปกครองที่ยึดมั่นในเต๋าจะปล่อยให้สรรพสิ่งเปลี่ยนแปลงตามธรรมชาติ เมื่อเกิดความปรารถนาขึ้น ให้สงบด้วยความเรียบง่ายที่ไร้ชื่อ ซึ่งจะนำไปสู่ความสงบและความมั่นคงของโลก

สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับฉันอย่างไร?

ในชีวิตประจำวัน ฉันมักจะพยายามควบคุมทุกอย่าง แต่บทนี้สอนให้ฉันปล่อยวาง เชื่อมั่นในธรรมชาติของสิ่งต่าง ๆ เมื่อเกิดความอยากหรือความกังวล ให้กลับมาสู่ความเรียบง่ายภายใน ไม่ต้องฝืนหรือบังคับ ทุกอย่างจะคลี่คลายไปเอง

วันนี้ฉันควรทำอะไร?

วันนี้ เลือกหนึ่งเรื่องที่ฉันมักจะกังวลหรือพยายามควบคุม แล้วปล่อยให้มันเป็นไปตามธรรมชาติ สังเกตความรู้สึกและปล่อยวางความต้องการที่จะแทรกแซง

บทที่เกี่ยวข้อง

การใคร่ครวญของฉัน

บทนี้ให้แรงบันดาลใจอะไรกับคุณ? คุณจะนำไปใช้อย่างไร?

ถามเหลาจื่อเกี่ยวกับบทนี้ แชทเต็มจอ →