Ky kapitull flet për përhershëmrinë e qiellit dhe të tokës, të cilat ekzistojnë për shkak të natyrës së tyre të pangopur. Ai tregon se ata që duan të jetojnë gjatë duhet të mësojnë të vënë veten e tyre pas nevojave të të tjerëve.
Key Concepts
无私
长久
后身
天地
Cite This Chapter
Laozi, Tao Te Ching, Chapter 7, "Qielli dhe Toka janë të përhershme", laotzu.ai: https://www.laotzu.ai/sq/chapters/7/
Classical Chinese, translation, and AI reflection are shown separately; cite this chapter URL for references.
Qielli dhe toka jetojnë përgjithmonë. Arsyeja që qielli dhe toka mund të zgjasin përgjithmonë është sepse nuk jetojnë për veten e tyre, dhe kështu mund të jetojnë përgjithmonë. Prandaj i muri i mençur e vë veten pas dhe përfundon përpara, e vë veten jashtë dhe trupi i tij qëndron. A nuk është pikërisht sepse është i pangopur që ai mund ta plotësojë veten e tij?
Reflektim i Thellë
Rreth çfarë bën ky kapitull?
Ky kapitull flet për përhershëmrinë e qiellit dhe të tokës, të cilat ekzistojnë për shkak të natyrës së tyre të pangopur. Ai tregon se ata që duan të jetojnë gjatë duhet të mësojnë të vënë veten e tyre pas nevojave të të tjerëve.
Si lidhet me mua?
Shpesh kërkoj të jem i njohur dhe i dalluar, por ky kapitull më kujton se vërteta qëndrueshmëri vjen kur heq dorë nga dëshira për të dalë në pah. Kur punoj pa pritur shpërblim, befas gjej vetë kënaqësinë e vërtetë.
Çfarë duhet të bëj sot?
Sot do të bëj diçka të mirë pa e thënë askujt, pa priturfalën apo ndonjë shpërblim. Do ta lë veprën time të flasë vetë.
Heaven is long-enduring and earth continues long. The reason why heaven and earth are able to endure and continue thus long is that they do not live of, or for, themselves. Therefore the sage puts his own person last, and yet it is found in the foremost place; he treats his person as if it were foreign to him, and yet that person is preserved. Is it not because he has no personal and private ends, that therefore such ends are realised?
AI modern
Qielli dhe toka jetojnë përgjithmonë. Arsyeja që qielli dhe toka mund të zgjasin përgjithmonë është sepse nuk jetojnë për veten e tyre, dhe kështu mund të jetojnë përgjithmonë. Prandaj i muri i mençur e vë veten pas dhe përfundon përpara, e vë veten jashtë dhe trupi i tij qëndron. A nuk është pikërisht sepse është i pangopur që ai mund ta plotësojë veten e tij?
Refleksioni im
Çfarë të frymëzon ky kapitull? Si do e zbatosh atë?
