Shpirti i Luginës nuk vdes kurrë

Rreth çfarë bën ky kapitull?

Ky kapitull shfaq misterin e krijimit nga ana femërore — burimi i përjetshëm që ushqen jetën pa u shterur kurrë. Shpirti i luginës është ai që mbledh në vete të gjitha rrjedhat — ai që është i zbrazët dhe për këtë arri­t të plotësojë të tjerët. Porta e errët femërore është dera e hyrjes në krijim, e pacetuar e përjetshme.

Si lidhet me mua?

Shpesh ndjej nevojën të jem gjithmonë aktiv, i plotë, i dukshëm. Ky kapitull më tërheq vëmendjen te fuqia e heshtjes, te burimi i padukshëm që ushqen çdo gjë. Në vend që të kërkoj vetëm të marr nga jeta, mësoj të kuptoj vlerën e të qenurit vendi ku të tjerët gjejnë prehje dhe ushqim.

Çfarë duhet të bëj sot?

Sot do të kërkoj të krijoj hapësirë të qetë në jetën time — do të hesht, do të dëgjoj, do të jem i gatshëm të pres pa u plotësuar me lajme a stimuj të jashtëm. Do të marr kohë për të qenë si lugina: e gdhendur, por e aftë të mbledhë çdo rrjedhë.