Kapitulli 7

Qielli dhe Toka janë të përhershme

天长地久。天地所以能长且久者,以其不自生,故能长生。
是以圣人后其身而身先,外其身而身存。非以其无私邪?故能成其私。
Qielli dhe toka jetojnë përgjithmonë. Arsyeja që qielli dhe toka mund të zgjasin përgjithmonë është sepse nuk jetojnë për veten e tyre, dhe kështu mund të jetojnë përgjithmonë. Prandaj i muri i mençur e vë veten pas dhe përfundon përpara, e vë veten jashtë dhe trupi i tij qëndron. A nuk është pikërisht sepse është i pangopur që ai mund ta plotësojë veten e tij?

Reflektim i Thellë

Rreth çfarë bën ky kapitull?

Ky kapitull flet për përhershëmrinë e qiellit dhe të tokës, të cilat ekzistojnë për shkak të natyrës së tyre të pangopur. Ai tregon se ata që duan të jetojnë gjatë duhet të mësojnë të vënë veten e tyre pas nevojave të të tjerëve.

Si lidhet me mua?

Shpesh kërkoj të jem i njohur dhe i dalluar, por ky kapitull më kujton se vërteta qëndrueshmëri vjen kur heq dorë nga dëshira për të dalë në pah. Kur punoj pa pritur shpërblim, befas gjej vetë kënaqësinë e vërtetë.

Çfarë duhet të bëj sot?

Sot do të bëj diçka të mirë pa e thënë askujt, pa priturfalën apo ndonjë shpërblim. Do ta lë veprën time të flasë vetë.

Kapituj të lidhur

Refleksioni im

Çfarë të frymëzon ky kapitull? Si do e zbatosh atë?

Pyet Laotzun për këtë Kapitull Biseda e plotë →