Kapitulli 46

Kur Bota Ndiqet Rrugën e Tao-së

天下有道,却走马以粪。天下无道,戎马生于郊。
祸莫大于不知足,咎莫大于欲得。故知足之足,常足矣。
Kur bota ndiqet rrugën e Tao-së, kuajt e luftës kthehen në ara për të plehunuar. Kur bota e ka humbur rrugën, kuajt e luftës pjellën në periferi. Nuk ka fatkeqësi më të madhe se moskënaqësia, as gabim më të madh se epshi për të fituar. Prandaj, kënaqësia e atyre që dinë të jenë të kënaqur, gjithmonë sollog bindje.

Reflektim i Thellë

Rreth çfarë bën ky kapitull?

Ky kapitull tregon se kur njerëzit jetojnë sipas Tao-së, nuk ka nevojë për luftë dhe kuajt mund të përdoren për bujqësi. Por kur njerëzit e braktisin Tao-n, luftrat shpërthejnë dhe kuajt lindin në fushat e betejës. Mësimi kryesor është se fatkeqësia më e madhe vjen nga neveria dhe epshi i pakontrolluar, ndërsa kënaqësia sjell paqe të vërtetë.

Si lidhet me mua?

Në jetën time shoh se sa herë dëshiroj gjëra që nuk më nevojiten, zemërimi dhe shqetësimi zënë vend në zemrën time. Kur jam i kënaqur me atë që kam, një paqe e brendshme më mbush. Kuptoj se shumë nga paqëndrueshmëria ime vjen nga krahasimi me të tjerët dhe epshi për më shumë.

Çfarë duhet të bëj sot?

Sot do të praktikoj mirënjohje duke numëruar tri gjëra për të cilat jam mirënjofshëm në jetën time. Para se të dëshiroj diçka të re, do të bëj një pushim të shkurtër për të vlerësuar nëse dëshira është e vërtetë nevojë apo thjesht epsh i kalërtuar nga reklamat dhe krahasimi social.

Kapituj të lidhur

Refleksioni im

Çfarë të frymëzon ky kapitull? Si do e zbatosh atë?

Pyet Laotzun për këtë Kapitull Biseda e plotë →