साहसं यत्र हिंसायै तत्र मृत्युः प्रजायते

इदं प्रकरणं किं वर्णयति?

अयं अध्यायः वदति यत् साहसं दोषाय भवति, न तु गुणाय। साहसेन मृत्युः, साहसं विना जीवितं भवति। स्वर्गीयं धर्मं न क्रोधं करोति किन्तु जयति, न वदति किन्तु प्रतिसंवदति, न आह्वयति किन्तु आगच्छति, अलसतया अपि योजनां करोति। स्वर्गस्य जालं अत्यन्तं विस्तृतं, दृश्यते शिथिलं च, किन्तु सर्वं ग्रहीतुं शक्नोति।

इदं मत्सम्बन्धि किम्?

अहं जीवने बहुधा साहसं कर्तुं प्रेरितः भवामि - त्वरितं निर्णयं कर्तुं, शीघ्रं कार्यं कर्तुं। परंतु अयं अध्यायः मां शिक्षयति यत् धैर्यं, संयमः, अस्पृहा च परमार्थे साहसं अपेक्षया महत्तरं फलं ददाति। अहं शनैः चेष्टितुं, प्रतीक्षितुं च सीखेः।

अद्य किं करवाणि?

अद्य किम्चित् कार्यं कुर्वन् अस्मि चेत्, मम मनसि जिज्ञासा भवति - किमिदं साहसं वा असूया वा? यदि असूया अस्ति, तर्हि स्थगयामि एतत्, शनैः चिन्तयामि, परिणामान् अपेक्षे। न क्रोधं न कार्यं शीघ्रं करिष्यामि।