اندک گفتن، طبیعی است. پس باد تند یک روز هم نمیماند، باران تیز یک روز هم پایان نمییابد. چه کسی این را پدید میآورد؟ آسمان و زمین. آسمان و زمین هنوز نمیتوانند برای همیشه بمانند، پس چه رسد به آدمی! از این رو کسی که در راه است، با راه همسو میشود؛ کسی که در ویژگی است، با ویژگی همسو میشود؛ و کسی که در شکست است، با شکست همسو میشود. آن که با راه همسو گردد، راه نیز از او خشنود میگردد؛ آن که با ویژگی همسو گردد، ویژگی نیز از او خشنود میگردد؛ آن که با شکست همسو گردد، شکست نیز از او خشنود میگردد. اگر ایمان کم باشد، بیایمانی پدید میآید.
تأمل عمیق
این فصل درباره چه چیزی است؟
این فصل میگوید که طبیعت با نرمش و آرامی کار میکند، نه با خشونت. حتی آسمان و زمین نمیتوانند زور بزنند، پس انسان هم باید با جریان همسو باشد.
چه ارتباطی با من دارد؟
من میفهمم که اگر با قانون جهان همسو باشم، جهان نیز با من همسو میشود و اگر از آن دور شوم، تنها میمانم.
امروز چه کاری انجام دهم؟
امروز به جای فشار و اجبار در کارها، با صبر و همراهی با جریان طبیعی پیش میروم و میبینم که چگونه همه چیز آسانتر پیش میرود.
Abstaining from speech marks him who is obeying the spontaneity of his nature. A violent wind does not last for a whole morning; a sudden rain does not last for the whole day. If Heaven and Earth cannot make such (spasmodic) actings last long, how much less can man!
AI Modern
اندک گفتن، طبیعی است. پس باد تند یک روز هم نمیماند، باران تیز یک روز هم پایان نمییابد. چه کسی این را پدید میآورد؟ آسمان و زمین. آسمان و زمین هنوز نمیتوانند برای همیشه بمانند، پس چه رسد به آدمی! از این رو کسی که در راه است، با راه همسو میشود؛ کسی که در ویژگی است، با ویژگی همسو میشود؛ و کسی که در شکست است، با شکست همسو میشود. آن که با راه همسو گردد، راه نیز از او خشنود میگردد؛ آن که با ویژگی همسو گردد، ویژگی نیز از او خشنود میگردد؛ آن که با شکست همسو گردد، شکست نیز از او خشنود میگردد. اگر ایمان کم باشد، بیایمانی پدید میآید.
تأمل من
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?
