خم گرد تا کامل شوی

خم گرد تا کامل شوی، کج گرد تا راست شوی، فرورفته گرد تا پُر شوی، کهنه گرد تا نو شوی، کم داشته باش تا به دست آوری، بسیار داشته باش تا سردرگم شوی. از این روست که فرزانگان یک را می‌گیرند و الگوی جهان می‌شوند. خود را نشان ندادن پس روشن است، خود را نپذیرفتن پس ارجمند است، خود را نکوبیدن پس ارزشمند است، خود را بزرگ نشماردن پس پیشوا می‌گردد. تنها به سبب نجنگیدن است که هیچ‌کس در جهان نمی‌تواند با او بجنگد. آنچه از روزگاران کهن گفته‌اند که «خم گرد تا کامل شوی» آیا سخنی تهی است؟ به راستی که کاملی به سوی او بازمی‌گردد.