De la naissença a la mòrt

De qué tracta aquel capítols?

Aqueste capítols nos parla del viatge que va de la naissença a la mòrt e del nombre de personas que seguisson cada camins. Dit que tres categories de personas son sempre en perilh: aqueli que fuggisson la mòrt, aqueli que i corron, e aqueli que son entre los dos. La causa d'aqueste perilh es l'atachament tròp grand a la vida. Los savis que conéisson l'art de viure seguisson un autre camins: caminant per lo monde, escapan alsanimals salvatges e a las armas dels òmes. Es que lor manca de 'luòc ont morir' – una expression que nos ditz que son pas renduts a la mòrt per que son pas penjats al desir de viure.

Cossí es relacionat amb ieu?

Aquela reflexion sul caractèr inevitabla de la mòrt me fa pensar sus mon propre comportament. Sovent, me cachatz dins l'angòia de viure, dins la paur de perdre çò que ai. Mas aquò es exactament çò que lo Tao nos ditz de faut evitar. Aquela angòia de viver m'engana e me mena cap a la mòrt, alara que la liberacion d'aquela paur me donariá la vrita vida. Cada jornada ai paur de quicòm – de la malautiá, del temps, dels autres – e aquela paur me fa viure mens, alara que se acceptavi la mòrt coma part del flux de la vida, seriá mai libre e mai plen.

Quora deuriái far uèi ?

Aqueste jornada, quand sentirai la paur o l'angòia, fermarai los uòlhs e repetirai en mi: 'La mòrt es dins la vida, e la vida es dins la mòrt.' Me remembrarai que fugir la mòrt es fugir la vida mesma. Pendent aquò moment, liberatz mon esperit de l'atachament e laissatz èsser çò qu'es. Se fa fred, que aiga fred. Se una dificultat ven, que venga. Es aquel movements cap a la liberacion que nos rend mai vius e mai presents al flux del Tao.