Поглавје 22
Колкувањето го чува целото
Оригинал
是以圣人抱一为天下式。不自见故明,不自是故彰,不自伐故有功,不自矜故长。
夫唯不争,故天下莫能与之争。古之所谓曲则全者,岂虚言哉!诚全而归之。
Превод
Длабока рефлексија
За што е ова поглавје?
Ова поглавје зборува за парадоксот на колкувањето и скромноста. Она што изгледа слабо и попustиво всушност е трајно и силно. Кога свитнуваме пред бурите на животот, ги сочуваме нашата суштина и единство. Светиот човек не се истакнува, не се фали, не се гордее — и затоа неговата светлина е јасна, неговите дела се признаени, а неговиот пат е долг.
Како се однесува на мене?
Честопати се чувствувам притиснат да се докажам, да бидам виден, да ги истакнам своите успеси. Но оваа поука ме учи дека вистинската сила лежи во способноста да се свитнеш кога треба, без да го изгубиш својот пат. Кога престанувам да се натпреварувам со другите, откривам мир што порано не го познавав.
Што да правам денес?
Денес, кога ќе почувствувам потреба да се оправдам или да ги истакнам своите заслуги, ќе молчам. Ќе ги оставам делата да зборуваат сами за себе, а ќе свитнам пред тековните околности како водата што го заобиколува каменот.
Поврзани глави
Мојата рефлексија
Што ве инспирира оваа глава? Како ќе го примените?