Chapter 28

De kunst ómme sterke te kènne, mer te blieve bie de zóchheid

知其雄,守其雌,为天下谿。为天下谿,常德不离,复归于婴儿。
知其白,守其黑,为天下式。为天下式,常德不忒,复归于无极。
知其荣,守其辱,为天下谷。为天下谷,常德乃足,复归于朴。
朴散则为器,圣人用之则为官长。故大制不割。
Wiener doe weits wat 't betekent óm sterke te zeen, mer doe koes doe blieve bie de zóchheid, den wees doe 't dal van de waereld. Wie doe 't dal van de waereld zees, den weurt de ewig deugd neet verloeare, mer kump trökke wie 'n klein babbeltje. Wiener doe weits wat 't betekent óm hel te zeen, mer doe koes doe blieve bie 't donker, den wees doe 't voorbeeldj van de waereld. Wie doe 't voorbeeldj van de waereld zees, den weurt de ewig deugd neet verkieërdj, mer kump trökke wie de oneingde. Wiener doe weits wat 't betekent óm eir te zeen, mer doe koes doe blieve bie de sjöm, den wees doe 't dal van de waereld. Wie doe 't dal van de waereld zees, den weurt de ewig deugd genóg, mer kump trökke wie 't houte. Wie 't houte verdeildj weurt, den weurt 't 'n werkstök. De wies lju gebroeke 't mer es 't 'n leië van al wat is. Daoóm zeen de groeate werke neet verknipdj.

Diepe Overpeinzing

Woabir geit dit hoofdstök?

Dit chapter zaet det wienie weej de sterke kènne, mer toch de zóchheid bewaere, den weurt 't dao en neutraal, open plekkewh. De deugd verlaot os neet, mer broek trökke nao de einevoudigheid wie van 'n kind. Dètselbe gelt veur hel en donker, eir en sjöm — al die teengestèldje kómme same en vörme 'n ónverdeildj gehèl. De waereldse wies lju ónnersjtèttj 't grote plaatke en nump 't houte (de oersjteijn like) wie 't volmaakste vörm.

Wie releteert det tae miech?

Ich merke det ich óngern twiefel tösje teengestèldje: Ich wil sterke zeen, merouch merouch de zóchheid neet verlieze. Dit chapter herinnert mich daran det ich neet ómmer ein kant hoef te kaeze. Ich kèn mich óngern mit mezelf ofwisse: Det ich bèn gelaerdj óm die kènnis same mit minsjelikheid te draoge. De oproop óm trökke te kómme nao 't eenvoudige, nao de einevoud van 'n kind, nump mich mer aan óm neet zoe ingewikkeldj te denke.

Wat moot ich vandaag doon?

Hüdig veurkóm ich deen tied wiener ich mer eintj wiltj zien: of sterke of zóch, of hel of donker. Ich probeer ómmer e paar örren in te sjpanne en te erkinne det teengestèllinge neet ónverenigbaar zeen. Ich zoek hüdig e moment wienie ich get kèn wat miech in balangs bringk, wie 'n paar minute stèlte, of 'n ómmekiek nao 't sjón van 't nuuj. Dao zoek ich de eenvoud wie die van 'n houtblok: óngesjlaage, vol meugelijkhede.

Verwante hoofdstökke

Miene reflectie

Waat inspireert dit hoofdstök in dich? Hoe zals se 't touwenne?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →