Chapter 14
Dat onsiichtbar Tao
Original
其上不皦，其下不昧，绳绳不可名，复归于无物。是谓无状之状，无物之象，是谓惚恍。
迎之不见其首，随之不见其后。执古之道，以御今之有。能知古始，是谓道纪。
Iwwersetzung
Déif Reflexioun
Iwwer wat geet dëse Kapitel?
Kapitel 14 beschreift dat ultimativ Tao - et ass onsiichtbar, onhéierbar an onfühlbar. Et ka net begräif ginn, awer et ass iwwerall präsent. Et huet kee Ufank a kee Enn, a mat deem kënne mir d'Gegenwaart verstoen.
Wéi bezitt et sech op mech?
D'Iddi datt et eppes gëtt, dat mer weder gesinn nach fëllen kënnen, awer dat alles duerchdrenkt, ass mengem Liewen wonnerschéin. Ech filler mech heiansdo vum Onkennenden a Mysterösen.uerg an deene Momenter fannen ech Rou.
Wat soll ech haut maachen?
Haut wäert ech probéieren, eppes ze bemierken, dat iwwer dem物理leche läit - eppes Stëllen an der Notur, e Gefill, eng Prsens. Och wa ech et net ka uschreiwen, wäert ech versichen, dovun bewosst ze sinn.
Verwandte Kapitelen
Meng Reflexioun
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?