Chapter 16
Erreech déi éiweg Stëllt
Original
夫物芸芸，各复归其根。归根曰静，是谓复命。复命曰常，知常曰明。不知常，妄作凶。
知常容，容乃公，公乃王，王乃天，天乃道，道乃久，没身不殆。
Iwwersetzung
Deen d'Bestannegkeet versteht, ka verdreiwen. Wéi een Akzeptanz huet, gëtt ee onparteiesch. Wéi eeongparteiesch gëtt ee engem Herrscher gläich. Herrscher gëtt et mat dem Himmel. Deen, mat dem Himmel gëtt et mat dem Wee. De Wee ass fir ëmmer – sou laang ee läit, ka een net falen.
Déif Reflexioun
Iwwer wat geet dëse Kapitel?
Dëst Kapitel leiert eis, wéi een d'Loos vun alle Saachen erëmfonnt. Duerch extrem Vakanz an d'Bewahren vun Stëllt kucke mer all Saachen entstoen a kéieren no hirer Wurzél z'eréij. D'Wurzél ass Stëllt an d'Stëllt ass d'Noréischung zum Liewen. Dës konstante Rhythmus ze kennen, bréngt Erleierung.
Wéi bezitt et sech op mech?
An alees Saachen léiegt eng Noréischung – och an ale Wonnen an Hoffnungen. Wann ech mengm周日 projetéiert, vergiess ech datt meng Wurzel an der Stëllt läit. Meng Liewen ass eng stänneg Reief vun Empfannen, Urteelen a Reaktiounen. Awer ënner all deem ass eng Stëllt, déiimmermehrend prescht.
Wat soll ech haut maachen?
Haut well ech 10 Minutte lues no ale Saachen kucken, déi mech beonruegen. Ech trieden an d'Gefills vun alle Saachen, déi entstoe ginn – Si kënnen näischt dofir. Wa mech eppes stéiert, froen ech mech: Ass dat Saachen, déi mengNotur z'eréij kéieren? Wa jo, loos ech et goen.
Verwandte Kapitelen
Meng Reflexioun
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?