Chapter 26

Ջերմայնությունը թեթևության արմատն է

重为轻根,静为躁君。
是以圣人终日行不离辎重。虽有荣观,燕处超然。
奈何万乘之主,而以身轻天下?轻则失本,躁则失君。
Ջերմայնությունը թեթևության արմատն է, հանգստությունը՝ անհանգստության տիրակալը:\nՀենց այդպես իմաստունը ողջ օրն �լ ճանապարհորդում է չթողնելով իր ծանր բեռները: Չնայած շքեղությանը՝ նա հանգիստ է մնում ինչպես ճերմակ թռչունը:\nԻնչպե՞ս է հազարանապատ տերության տիրակալը թեթևամտորեն վերաբերվում աշխարհին: Թեթևությունը կորցնում է արմատը, անհանգստությունը՝ տիրակալին:

Խոր Մտորում

Ինչի մասին է այս գլուխը?

Այս գլուխը խոսում է հավասարակշռության մասին: Ջերմայնությունն ու կշիռքը պետք է լինեն մեր կյանքի հիմքը, որպեսզի կարողանանք դիմակայել թեթևամտությանն ու անկայունությանը: Իմաստունը չի կորցնում իր կենտրոնը, անգամ երբ շրջապատված է վայելչությամբ ու հարստությամբ:

Ինչպե՞ս է դա կապված ինձ հետ:

Ես հաճախ եմ կորցնում իմ ներքին հավասարակշռությունը առօրյա հոգսերի մեջ: Սոցիալական ցանցերը, անընդհատ ծանրաբեռնվածությունը ինձ դարձնում են թեթևամիտ ու անհանգիստ: Իմ հոգու խաղաղությունը պետք է լինի իմ հիմքը, որպեսզի չկորչեմ արտաքին աղմուկի մեջ:

Ի՞նչ պետք է անեմ այսօր:

Այս գիշեր նստել հանգստությամբ և գտնել մի պահ, երբ ոչինչ չի մտածելու մթերք չի պահանջելու: Հիշել, որ հանգստությունն է իմ իսկական տիրակալը:

Առնչվող Գլուխներ

Իմ Մտորումը

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →