Chapter 17
Ang Labing Halangdon nga Panglantaw
Original
悠兮其贵言。功成事遂,百姓皆谓我自然。
PagpangTranslation
Malalum nga Pamalandong
Unsa ang gusto hisgoton niining kapitulo?
Ang chapter ini nagasaysay sang lain-laing lebel sang pagpanguna. Ang labing taas nga pagpanguna amo ang wala gid nalakip kag wala gid madamu nga kasudlan, diin ang mga tawo waray bisan ano nga maathag nga ginhimo kundi waray man nalugar nga ginhimo. Ang sunod nga lebel amo ang pagkamaayo nga ginahigugma kag ginapuri sang mga tawo. Dayon, ang lebel sang pagkahadlok. Kag sa katapusan, ang lebel sang pagkapakyas diin ginapakyan ang mga namumuno.
Giunsa ini pag-apply sa akon?
Sa akon kaugalingon nga kinabuhi, natuod ako nga kon ginapakit-an ko gid ang akon kaugalingon, ang mga tawo madamo na lang ang makakita sang akon mga binuhatan. Pero kon nagabuhat ako sang maayo nga wala nagapabayad sang dungog, mas dyutay ang akon kadungog apan mas malapad ang kabubut-on sang Dios sa akon kinabuhi. Ang pinakamatinahoron nga pagpanguna amo ang wala ginapabiling kahon kag ginapahulag sa kada tawo nga buhata ang ila kaugalingon.
Ano ang akon himuon subong?
Subong nga adlaw, buhata ang maayo nga wala nagapangita sang dungog. Kon may pulong ka nga makabutig sa uban, tipigan ini. Kon ang resulta maayo, pasalamat kag tugutan ang uban nga makakita nga sila mismo ang may ginsugpon nga kalamposan.
May Kalambiguhan nga mga Kapitulo
Akun Pag-reflect
Ano ini nga kapitulo ginahimo sa imong hunahuna? Paano mo ini pagagamit?