देव एक जायता, एक दोन जायता, दोन तीन जायता, तीन सगळ्यो वस्तू जायतात। सगळ्यो वस्तू ह्या प्रमाण आसा आनी ते प्रमाण आसा आनी दोनूय मळमळून एकन केल्ल्यार एक जाता। लोक जें दुय्यम मानतात तें एकलेपण, विरळेपण, न खावप, आनी राजे तें आपणाक तशेंच म्हणून संबोधतात। म्हणून वस्तू कांय वेळा उणें केल्यार वाढता, कांय वेळा वाढयल्यार उणें जाता। लोक जें शिकवतात तें हांवूय शिकवता। जो बळे करता तो आपलें अंत ना मेळटा, हें शिक्षणाचें मुखेल आसा।
गहन चिंतन
हो अध्याय कसल्याविशयांत आसा?
ह्या प्रकरणांत सांगता जें सगळें जग एकापसून सुरू जाता। देव, एक, दोन, तीन आनी मग सगळ्यो वस्तू। सगळ्यो वस्तू ह्यो दोन शक्तींनी भरिल्ल्यात - सकारात्मक आनी नकारात्मक - आनी ह्या दोनूय मळमळून एकन जाल्यार समतोल जाता।
हें माका कितें संबंधित आसा?
म्हज्या जिवनांतूय लाभ आनी तोटो येतात। जेल्यां म्हारें सगळें बरें चलता अशें वाटटा तेल्यां कांय ना कांय उणें जाता, आनी जेल्यां कठीण दिसता तेल्यां नवीं संधी येतात।
आयज म्हजें कित्तें करप?
आज जे कांय मळमळीन केल्लें आसा तातूंत शांतपणान बसात आनी त्या काळाची प्रतिक्षा करात। एकन होच ऊतम मार्ग आसा।
The Tao produced One; One produced Two; Two produced Three; Three produced All things. All things leave behind them the Obscurity (out of which they have come), and go forward to embrace the Brightness (into which they have emerged), while they are harmonised by the Breath of Vacancy.
AI Modern
देव एक जायता, एक दोन जायता, दोन तीन जायता, तीन सगळ्यो वस्तू जायतात। सगळ्यो वस्तू ह्या प्रमाण आसा आनी ते प्रमाण आसा आनी दोनूय मळमळून एकन केल्ल्यार एक जाता। लोक जें दुय्यम मानतात तें एकलेपण, विरळेपण, न खावप, आनी राजे तें आपणाक तशेंच म्हणून संबोधतात। म्हणून वस्तू कांय वेळा उणें केल्यार वाढता, कांय वेळा वाढयल्यार उणें जाता। लोक जें शिकवतात तें हांवूय शिकवता। जो बळे करता तो आपलें अंत ना मेळटा, हें शिक्षणाचें मुखेल आसा।
माझें चिंतन
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?
