Chapter 9

Ang Saispok at Pag-urong

持而盈之,不如其已;揣而锐之,不可长保。
金玉满堂,莫之能守;富贵而骄,自遗其咎。
功遂身退,天之道也。
Ang humawak at nagpupuno hanggang sa lumulubo ay mas mainam nang itigil; ang mambato at magpapatalas upang maging matulis ay hindi na maaaring panghabang-haba; ginto at hiyas na punong-puno ng bahay ay walang makapagbabantay niyon; kayamanan at karangalan na sinamahan ng kapalaluan ay sariling kumakamkam ng sama; at kapag naisakatuparan na ang gawain, lumayo at magpakatahimik — ito ang daan ng kalangitan.

Malalim na Repleksyon

Tungkol saan ang kabanatang ito?

Ang kabanata ay nagtuturo na ang labis na pagkakapit at pagpupuno ay hindi nakabubuti. Ipinaliwanag ni Lao Tzu na ang lahat ng bagay ay may hangganan — ang pinakamatalas na patalim ay hindi magtatagal, ang kayamanan na punong-puno ay hindi kayang bantayan, at ang kapalaluan sa gitna ng yaman ay magdudulot ng sariling kapahamakan. Ang tunay na karunungan ay nakapaloob sa pagkilala na dapat nang huminto, umurong, at magpakababa.

Paano ito nauugnay sa akin?

Sa aking buhay, madalas akong nakakaramdam ng panlabis na hangarin — laging gusto pang marami, laging gustong mas mataas. Ang kabanatang ito ay nagpapaalala sa akin na ang labis ay hindi palaging maganda. Ang patuloy na paghabol sa kayamanan at karangalan ay maaaring magdulot ng pagkakapos at kalungkutan. Natututo akong magpasalamat sa kung anong meron na at kilanlin ang katahimikan ng loob.

Ano ang dapat kong gawin ngayon?

Ngayong araw, titignan ko ang aking buhay at kukunin ang isa lamang bagay na aking kinakapos — isang bagay na aking hawak nang masyado, isang hangarin na aking pinupilit, o isang posisyon na aking hindi kayang bitawan. Susubukan kong pakawalan ito, o kahit na pansamantalang ilayo sa aking isipan, upang makaramdam ng mas malaking kahulugan at kapayapaan.

Mga Kaugnay na Kabanata

Aking Repleksyon

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →