مهارت بی‌نشان

کسی که خوب راه می‌رود، رد پا بر جای نمی‌گذارد. کسی که خوب سخن می‌گوید، لغزشی در کلام ندارد. کسی که خوب می‌شمارد، به چرتکه نیاز ندارد. کسی که خوب می‌بندد، قفلی ندارد و گشوده نمی‌شود. کسی که خوب گره می‌زند، ریسمانی ندارد و گشوده نمی‌شود. از این رو، فرزانه همواره به خوبی مردم را نجات می‌دهد و هیچ کس را رها نمی‌کند. همواره به خوبی چیزها را نجات می‌دهد و هیچ چیز را رها نمی‌کند. این را «روشنی نهفته» می‌نامند. پس انسان خوب، آموزگار انسان ناخوب است؛ و انسان ناخوب، سرمایه انسان خوب. اگر آموزگار را ارج ننهی و سرمایه را دوست نداشته باشی، هر چند دانا باشی، در گمراهی بزرگی گرفتار می‌شوی. این راز شگفت‌انگیز است.