নজনাটোৱেই শ্রেষ্ঠ

এই অধ্যায়টো কি বিষয়ে?

এই অধ্যায়ে শিকাই যে নিজৰ অজ্ঞতা স্বীকাৰ কৰাটো জ্ঞানৰ চিহ্ন। কিন্তু যেতিয়া আমি নাজানিলেও জানোঁ বুলি ভাবোঁ, সেইহেতু আমি আত্মসন্তোষত ভুগোঁ। ঋষিয়ে নিজৰ অজ্ঞতাক স্বীকাৰ কৰে আৰু সেইবাবে তেওঁ প্ৰকৃত জ্ঞানী হয়।

ই মোৰ সৈতে কেনেকৈ সম্পৰ্কিত?

মোৰ জীৱনত মই অনুভৱ কৰোঁ যে মই সকলো কথা জানোঁ বুলি ভাবিবলৈ প্ৰলোভন হয়। কিন্তু সত্যিকাৰ জ্ঞান হ'ল নিজৰ সীমাবদ্ধতা বুজা। যেতিয়া মই মোক সোঁধৰোঁ, তেতিয়া মই শান্তি পাওঁ।

আজি মই কি কৰা উচিত?

আজি মই এটা বিষয় বিচাৰিম য'ত মোৰ অজ্ঞতা আছে আৰু সেইটো স্বীকাৰ কৰিম। নিজৰ ভুল বুজা বুলি স্বীকাৰ কৰাটো মোৰ বাবে শিক্ষণীয় হ'ব।