Chapter 48

Ngalakukeun Diajar, Makin Nambihan

为学日益,为道日损。损之又损,以至于无为。无为而无不为。
取天下常以无事,及其有事,不足以取天下。
Ngalakukeun diajar, unggal poé nambihan pangaweruh; ngalakukeun jalanna Tao, unggal poé ngaréngsékeun. Réngsékeun deui nepi ka lain ngalakukeun naon-naon. Teu ngalakukeun naon, tapi lain aya anu henteu jadi. Milampah kana dunya téh ku cara teu ngaganggu, tapi lamun geus ngaganggu, lain-cukup-cukup dina milampah kana dunya.

Renungan Jero

Ngeunaan naon bab ieu?

Bab ieu ngajelaskeun jalan bédana antara diajar (nambah pangaweruh) jeung ngalakukeun Tao (ngurangan). Ngalakukeun Tao téh ngalakukeun ngaréngsékeun naon anu teu perlu nepi ka datan ngalakukeun naon-naon, tapi jadi sagala.

Kumaha hubunganana sareng kuring?

Kuringsigana lila mah ngan hayang nambihan pangaweruh ti luar, tapi kurang mikir ngeunaan naon anu kudu dikurangan tina kahirupan. Kadang teuing kaharewos ku kahirupan, ngaraos teu cukup ku naon anu kudu diala. Bab ieu ngingetan kuring yén kasaimanna aya dina ngurangan naon anu teu perlu.

Naon anu kudu kuring lakukeun ayeuna?

Keur poé ieu, cobaen ngaréngsékeun hiji kaharewos atawa kaprihatinan anu teu perlu. Tulis dina kertas naon anu kudu dikaluarkeun tina kahirupan, terus rarancang cara ngaréngsékeun naon anu éta.

Bab-bab Patali

Renungan Kuring

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →