Chapter 69

යුධ භාවිතය පිළිබඳ වදන

用兵有言:吾不敢为主而为客,不敢进寸而退尺。
是谓行无行,攘无臂,扔无敌,执无兵。
祸莫大于轻敌,轻敌几丧吾宝。故抗兵相加,哀者胜矣。
යුධ භාවිතය පිළිබඳ මෙසේ කියන ලදී: අප ආක්‍රමණික වීමට නොදක්නා අතර, ආක්‍රමණයට ලක්වන්නා වීම පිළිගනිමු. අඟලක ඉදිරියට යාමට නොදක්නා අතර, සැතපුමක පසුපස බැසීම කැමති ය. මෙය යන නමුත් නොයන, බෙහෙත නමුත් නගින, සතුරා නමුත් නොමැති, ආයුධ නමුත් නොතිබෙන බව කියන ලදී. විනාශයට වඩා විශාල දෙයක් නැත - එනම් සතුරා බිය නොකිරීම ය. සතුරා බිය නොකිරීම මගේ අභිමානය නැති කර ගැනීමට ඉඩ දෙයි. එබැවින්, යුධ හමුවක දී අඬන පුද්ගලයා ජය ගනී.

ගැඹුරු සිතුවිල්ල

මෙම පරිච්ඡේදය ගැන කුමක්ද?

මෙම අදිකය යුධ ශාස්තෲව පිළිබඳ අභිමාන නොවන අදහසකි. ආක්‍රමණය කිරීම වෙනුවට ආරක්‍ෂා කිරීම, ඉදිරියට යාම වෙනුවට ආපසු බැස යාම බුද්ධිමත් බව ලෙස ඉගෙන ගනී. සතුරා අඩු කිරීම වඩා විශාල අනතුරකි. බිය නොවන පුද්ගලයා සැමවිටම අන්තරායයට පත් වේ. අභිමාන බලය පැහැර ගැනීම බලය ලබා ගැනීම නොව බලය අත් නොකර ගැනීම ජයග්‍රහණය වේ.

මෙය මෙට සම්බන්ධ කෙසේද?

මගේ ජීවිතයේ දී ආක්‍රමණශීලී බව පසු කර ආරක්‍ෂ� වීම වඩා බුද්ධිමත් බව මට තේරේ. බිය නොවන බව මගේ ශක්තිය යැයි සිතන විට මම බොහෝ විට අනතුරට පත් වෙමි. අන් අය සමග තරඟ නොකිරීම, පසු බසින බව දන්නවා වීම - මේවා ජයග්‍රහණය ම නොව සමබරතන වීම ගෙන එයි. අභිමාන නොකිරීම මට වඩා විශාල බලයක් ලබා දෙයි.

අද මා කළ යුත්තේ කුමක්ද?

අද මම පුද්ගල විරෝධතාවයක නොයෙදෙමි. යම් ගැටුමක දී ආක්‍රමණික නොවී පළමුව සවන කමි. පසු බසින බව තේරී පත් වන අතර මගේ අභිමානය පවත් වේ. යම් තරඟයක දී ජය ගන්න බල කරනවා වෙනුවට, ජය ගන්න අය සිටී නම් ඔවුන්ට ඉඩ දෙන්න.

සම්බන්ධිත පරිච්ඡේද

මගේ සිතුවිල්ල

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →