خردمند سخن نگوید

این فصل درباره چه چیزی است؟

این فصل می‌گوید که خردمند واقعی سخن نمی‌گوید، زیرا کسی که سخن می‌گوید هنوز به خرد نرسیده است. خردمند، روزنه‌های حواس خود را می‌بندد، تیزیِ تفکر را می‌شکند، پریشانی‌ها را می‌آرامد، نور خود را با نورِ دیگران هماهنگ می‌کند، و با همه یکی می‌شود — این همانندیِ ژرف است. چنین کسی نه亲近 است و نه疏远، نه سودمند است و نه زیان‌بار، نه贵 است و نه贱. او بر همهٔ جهان گرامی است.

چه ارتباطی با من دارد؟

من اغلب فکر می‌کنم که باید حرف بزنم تا دیده شوم، باید نظر بدهم تا اثر بگذارم. اما این فصل به من می‌گوید که خردِ واقعی در سکوت است. خردمند در سکوت با همه یکی می‌شود و از همین رو بر همه گرامی می‌گردد. من در زندگی‌ام اغلب در صدد اثبات خودم هستم، اما این کار مرا از آن همانندیِ ژرف دور می‌کند.

امروز چه کاری انجام دهم؟

امروز، در یک گفتگو، به‌جای آنکه اولین نفر باشم که حرف می‌زند یا نظر می‌دهد، سکوت کنم و گوش دهم. ببینم که آیا فهمیدنم عمیق‌تر می‌شود یا نه.