Chapter 51

راه آن‌ها را می‌آفریند

道生之,德畜之,物形之,势成之。是以万物莫不尊道而贵德。
道之尊,德之贵,夫莫之命而常自然。
故道生之,德畜之,长之育之,亭之毒之,养之覆之。生而不有,为而不恃,长而不宰,是谓玄德。
راه آن‌ها را می‌آفریند، فضیلت آن‌ها را می‌پروراند، جهان به آن‌ها شکل می‌دهد، و موقعیت آن‌ها را کامل می‌سازد. از این رو، همه‌چیز راه را بزرگ می‌دارد و فضیلت را گرامی می‌شمارد. راه بزرگ است و فضیلت گرامی — اما نه به فرمان، بلکه همواره به شیوه‌یِ خودش. از این رو، راه می‌آفریند و فضیلت می‌پروراند؛长大了 آن‌ها را، پرورش می‌دهد، می‌رساند، نگاه می‌دارد، نگهبانی می‌کند. می‌آفریند اما مالک نیست، کار می‌کند اما ادعایی ندارد، رهبری می‌کند اما فرمان نمی‌دهد — این فضیلتِ ژرف است.

تأمل عمیق

این فصل درباره چه چیزی است؟

این فصل از آفرینشِ هستی سخن می‌گوید. راه می‌آفریند، فضیلت می‌پروراند، جهان شکل می‌دهد، و موقعیت کامل می‌سازد. همه‌چیز راه و فضیلت را بزرگ می‌دارد، اما این بزرگی نه از فرمان، بلکه از طبیعت است. راه همه‌چیز را می‌آفریند اما مالکِ آن نیست، کار می‌کند اما ادعایی ندارد، رهبری می‌کند اما فرمان نمی‌دهد — این فضیلتِ ژرف است.

چه ارتباطی با من دارد؟

من همیشه می‌خواهم نتیجه‌یِ کارهایم را ببینم و کنترل‌شان کنم. وقتی کاری می‌کنم، انتظار دارم که به رسمیت شناخته شوم و نتیجه‌اش را ببینم. اما راه کیمیا می‌آفریند و ادعایی ندارد. این فصل به من یادآوری می‌کند که فضیلتِ راستین در نیاوردن و بی‌ادعایی است.

امروز چه کاری انجام دهم؟

امروز یک کارِ نیکو انجام دهم بدونِ اینکه انتظارِ قدردانی یا نتیجه‌ای داشته باشم. بگذارم کار خودش به بار بنشیند و من در آرامشِ بی‌ادعایی بمانم.

فصل‌های مرتبط

تأمل من

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →