Rozdział ten mówi o Tao jako o niewyczerpanej głębi, która jest źródłem wszystkiego, a jednocześnie pozostaje pusta i nieuchwytna. Tao działa poprzez uspokajanie, rozplątywanie i scalanie przeciwieństw.
Key Concepts
Tao
虚空
本源
Cite This Chapter
Laozi, Tao Te Ching, Chapter 4, "Niewyczerpana Głębia", laotzu.ai: https://www.laotzu.ai/pl/chapters/4/
Classical Chinese, translation, and AI reflection are shown separately; cite this chapter URL for references.
Droga jest pusta, lecz gdy się z niej czerpie, nie wyczerpuje się. Jest tak głęboka, że zdaje się być źródłem wszystkiego. Tępi ostre krawędzie, rozwiązuje plątaninę, łagodzi blask, łączy się z prochem. Jest czysta i przejrzysta, jakby istniała, a jednak nie. Nie wiem, czyje jest dzieckiem, zdaje się być przed Bogiem.
Gleboka refleksja
O czym jest ten rozdział?
Rozdział ten mówi o Tao jako o niewyczerpanej głębi, która jest źródłem wszystkiego, a jednocześnie pozostaje pusta i nieuchwytna. Tao działa poprzez uspokajanie, rozplątywanie i scalanie przeciwieństw.
Co to ma wspólnego ze mną?
Przypomina mi, że w moim życiu prawdziwa siła tkwi w pustce i gotowości do przyjęcia. Zamiast walczyć z trudnościami, mogę je zaakceptować i pozwolić, by same się rozwiązały.
Co mam dziś zrobić?
Dziś, gdy napotkam konflikt lub napięcie, zatrzymam się na chwilę, wezmę głęboki oddech i pozwolę, by sytuacja się uspokoiła, zamiast reagować impulsywnie.
The Tao is (like) the emptiness of a vessel; and in our employment of it we must be on our guard against all fulness. How deep and unfathomable it is, as if it were the Honoured Ancestor of all things! We should blunt our sharp points, and unravel the complications of things; we should attemper our brightness, and bring ourselves into agreement with the obscurity of others. How pure and still the Tao is, as if it would ever so continue! I do not know whose son it is. It might appear to have been before God.
AI Modern
Droga jest pusta, lecz gdy się z niej czerpie, nie wyczerpuje się. Jest tak głęboka, że zdaje się być źródłem wszystkiego. Tępi ostre krawędzie, rozwiązuje plątaninę, łagodzi blask, łączy się z prochem. Jest czysta i przejrzysta, jakby istniała, a jednak nie. Nie wiem, czyje jest dzieckiem, zdaje się być przed Bogiem.
Moja refleksja
Co inspiruje cie w tym rozdziale? Jak to zastosujesz?
