Babageh ko mausiaan akaan langik jo bumi nan bakekal lamak, kok balangsong ameh jo wakatu. Duo ikam bisa bakekal lamak dek indak mandombak kahidupan saban dirinyo. Urang saintis atau urang nan bapikia tinggi, mano taruih mamasang dirinyo di bago, tapi akhiryo jadi nan paling dihormati.
Key Concepts
无私
长久
后身
天地
Cite This Chapter
Laozi, Tao Te Ching, Chapter 7, "Langik jo Bumi Bakekal Lamak", laotzu.ai: https://www.laotzu.ai/min/chapters/7/
Classical Chinese, translation, and AI reflection are shown separately; cite this chapter URL for references.
Langik jo bumi, kok bakekal lamak sangaik. Duo ikam bakekal lamak saban itu, dek duo ikam indak mamadoan kahidupan saban dirinyo dohang, jadi bisa iduik samano. Karano itu, urang nan bapikia tinggi mamasang dirinyo di bago, tapi jadi nan paling di aia; inyo mamasoan dirinyo ka lua, tapi kahidupannyo tetap ado. Bukankah dek inyo indak bapikia untuang saban dirinyo? Tapi teguoknyo bisa manyampoian kahidupan saban dirinyo.
PikmaDalam
Apo tentang bab ko?
Babageh ko mausiaan akaan langik jo bumi nan bakekal lamak, kok balangsong ameh jo wakatu. Duo ikam bisa bakekal lamak dek indak mandombak kahidupan saban dirinyo. Urang saintis atau urang nan bapikia tinggi, mano taruih mamasang dirinyo di bago, tapi akhiryo jadi nan paling dihormati.
Baa kaitan e jo awak ambo?
Sadiangknyo, abisyo mausiaan bapikia saban-dirinyo, indak maasiaan. Minum banyak kapalo, maasiaan kapalo orang lain. Tapi kalau ampek tarimo, banyak baiak nan ka diato.
Ado apo nan harus kua buat kni?
Harian ko, cobalah mamasoan dirinyo ka lua—ka ban唐山 tau ka urang nan lain. Indak mandombak dibaiaki, tapi tarimoan ajaun jo hati lapang.
Heaven is long-enduring and earth continues long. The reason why heaven and earth are able to endure and continue thus long is that they do not live of, or for, themselves. Therefore the sage puts his own person last, and yet it is found in the foremost place; he treats his person as if it were foreign to him, and yet that person is preserved. Is it not because he has no personal and private ends, that therefore such ends are realised?
AI Modern
Langik jo bumi, kok bakekal lamak sangaik. Duo ikam bakekal lamak saban itu, dek duo ikam indak mamadoan kahidupan saban dirinyo dohang, jadi bisa iduik samano. Karano itu, urang nan bapikia tinggi mamasang dirinyo di bago, tapi jadi nan paling di aia; inyo mamasoan dirinyo ka lua, tapi kahidupannyo tetap ado. Bukankah dek inyo indak bapikia untuang saban dirinyo? Tapi teguoknyo bisa manyampoian kahidupan saban dirinyo.
Renungan Ambo
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?