Chapter 7

Himmel an Äerd dauern ewig

天长地久。天地所以能长且久者,以其不自生,故能长生。
是以圣人后其身而身先,外其身而身存。非以其无私邪?故能成其私。
Himmel an Äerd dauern ewig. D'Himmelen an d'Äerd kéinten sou laang daueren, well si net fir sech selwer liewen, an doduerch kënnen si eweg liewen. Dofir stellt de出来了 sech no, mee gëtt sou no virun; e setzt sech ewech, mee bléngt ganz. Ass et net duerch seng Onselbstsücht, datt e seng eegen Wëllen erreecht?

Déif Reflexioun

Iwwer wat geet dëse Kapitel?

D'Kapitel erzielt, datt Himmel an Äerd eweg daueren, well si net fir sech selwer liewen. Si ginn alles, ouni fir sech selwer ze prioritiséieren. D'Nattyr bidrégt all Dag, ouni datt et eppes wëlt. Dës Selbstopferung ass wat d'Natur sou laang existéiere léisst.

Wéi bezitt et sech op mech?

An mengem eegene Liewen spillen Ech kee Roll? Ech versichen oft meng eege Bedierfnesser ze satisféieren, mee dëst Kapitel erënnert mech, datt déi grouss Saachen geschéien, wa mir net just fir eis selwer trieden. Meng Beziehungen, meng Aarbecht, meng Matmaachen - si gedeien, wa meng Hännelechkeet net just mengem Butzer dient.

Wat soll ech haut maachen?

Haut well ech eppes oninteressant, fir eng aner Persoun ze maachen - eng kleng Tat, déi keen Uerkenntnis brauch. Vielleicht e Schocken, deen engem Kollegend hëlleft, oder eent, deen deem, dee mir no steet, e Gefall erweisst.

Verwandte Kapitelen

Meng Reflexioun

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →