Dëse Kapitel erzielt vun deene verschiddene Reaktiounen op de Wee. Et seet, datt déi, déi de Wee verstoen, hien eemsseg üben; déi middelméisseg heeschen en dacks oder verloossen en; an déi niddreg schotter laachen drop. Déi al Awen hunn och gewisen, datt de Wee sech paradox presentéiert: dee kloeren Wee drempt donkel, dee mat deem Wee virunzekommt drempt wéi een de réckwäerts geet, deen héchsten Dyd wéi e laidegt Dalf. De Wee ass verstoppt a still, hien gëtt a fäerdegt.
Key Concepts
闻道
明道若昧
大器晚成
大象无形
Cite This Chapter
Laozi, Tao Te Ching, Chapter 41, "Wann déi uewen de Wee héieren", laotzu.ai: https://www.laotzu.ai/lb/chapters/41/
Classical Chinese, translation, and AI reflection are shown separately; cite this chapter URL for references.
Wann ee uewen de Wee (Dào) héiert, übt en hien emsseg. Wann e mëttleren de Wee héiert, hält en en dacks fest oder verléiert en. Wann een niddregen de Wee héiert, lacht en doriwwer laut. Wa keen doriwwer lache géing, dann wier et net de Wee. Drum hunn d'Awen gesot: Deen deen de Wee versteet, drempt wéi een deen net méi gesäit; deen dee mat dem Wee fortgeet, drempt wéi een dee réckwäerts geet; dee gladd Wee drempt rëts; de héchsten Dyd wéi e laidegt Dalf; déi grouss Kloerheet wéi ee Flek; de breede Dyd wéi en, deen nach net genuch huet; dee gebaute Dyd wéi een dee stéilt; déi awer Wuer wéi ee sech ännert; déi grouss Quadrat huet keng Ecken; dat grousst Gefoiss gëtt spéit fäerdeg; déi grouss Musik huet kee Lauschter; déi grouss Form huet keng Gestank; de Wee versteet sech duerch Stëllheet a Hiddenheet. Eleng de Wee weess ze ginn an ze fäerdegen.
Déif Reflexioun
Iwwer wat geet dëse Kapitel?
Dëse Kapitel erzielt vun deene verschiddene Reaktiounen op de Wee. Et seet, datt déi, déi de Wee verstoen, hien eemsseg üben; déi middelméisseg heeschen en dacks oder verloossen en; an déi niddreg schotter laachen drop. Déi al Awen hunn och gewisen, datt de Wee sech paradox presentéiert: dee kloeren Wee drempt donkel, dee mat deem Wee virunzekommt drempt wéi een de réckwäerts geet, deen héchsten Dyd wéi e laidegt Dalf. De Wee ass verstoppt a still, hien gëtt a fäerdegt.
Wéi bezitt et sech op mech?
An mengem Liewen hunn ech och schonn éffter erlieft, datt Saache géif net sou sinn, wéi ech sech virstellelt hunn. Ech war méi no beim Wee, wann ech net versicht huet, mech mat anere vergläichen, oder mech besser wéi si gefillt huet. Wann ech awer einfach emsseg bleiwen an net opginn huet, huet sech eppes opgemaach, wat ech virdrun net gesinn hunn.
Wat soll ech haut maachen?
Haut wëll ech meng Aart noozehuelen a vu mengem Neve léieren, och wann hien e "klenge Brudder" ass. Anstatt hien ze lachen oder ze iwwerpréichen, wëll ech zouthénken, wat ech vun him léiere kann.
Scholars of the highest class, when they hear about the Tao, earnestly carry it into practice. Scholars of the middle class, when they have heard about it, seem now to keep it and now to lose it. Scholars of the lowest class, when they have heard about it, laugh greatly at it. If it were not (thus) laughed at, it would not be fit to be the Tao. The Tao is hidden, and has no name; but it is the Tao which is skilful at imparting (to all things what they need) and making them complete.
AI Modern
Wann ee uewen de Wee (Dào) héiert, übt en hien emsseg. Wann e mëttleren de Wee héiert, hält en en dacks fest oder verléiert en. Wann een niddregen de Wee héiert, lacht en doriwwer laut. Wa keen doriwwer lache géing, dann wier et net de Wee. Drum hunn d'Awen gesot: Deen deen de Wee versteet, drempt wéi een deen net méi gesäit; deen dee mat dem Wee fortgeet, drempt wéi een dee réckwäerts geet; dee gladd Wee drempt rëts; de héchsten Dyd wéi e laidegt Dalf; déi grouss Kloerheet wéi ee Flek; de breede Dyd wéi en, deen nach net genuch huet; dee gebaute Dyd wéi een dee stéilt; déi awer Wuer wéi ee sech ännert; déi grouss Quadrat huet keng Ecken; dat grousst Gefoiss gëtt spéit fäerdeg; déi grouss Musik huet kee Lauschter; déi grouss Form huet keng Gestank; de Wee versteet sech duerch Stëllheet a Hiddenheet. Eleng de Wee weess ze ginn an ze fäerdegen.
Meng Reflexioun
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?
