Chapter 11
Dreiwanseg Spéichen
Original
埏埴以为器,当其无,有器之用。
凿户牖以为室,当其无,有室之用。
故有之以为利,无之以为用。
Iwwersetzung
Déif Reflexioun
Iwwer wat geet dëse Kapitel?
Kapitel 11 weist eis, datt et d'Eidelheet ass, déi de Wäert vun de Saachen ausmécht. Och wa mir e Rad gesinn, eng Väs oder en Haus, ass et net dat dat fest ass, wat benotzt gëtt, mais dee Raum deen eidel ass. D'Welt funkneschmécht just well genuch Plaz do ass, fir datt eppes kann dra sinn.
Wéi bezitt et sech op mech?
An mengem Liewen muss ech dacks erkennen, datt et net ëmmer d'Verpause geet oder datt e puer méi villepoppeet ass, mais datt och d'Ofstänn a Ruhe perioder-important sinn. Mengemgaal, meng Paus am Dag, meng fräi Zäit - dat ass wat mir wirklich Raum gëtt ze liewen.
Wat soll ech haut maachen?
Haut wäert ech engem eidele Moment nohuelen - e puer Minutten Nëscht, e Spazéiergang ouni Telefon, oder einfach just do sessen an d'Mëtt vun der Stëmm ze lauschteren. Ech wäert probéieren de Wäert vun deem, wat eidel ass, ze erkennen.
Verwandte Kapitelen
Meng Reflexioun
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?