Chapter 52

ពិភពលោកមានបុព្វកម្ម

天下有始,以为天下母。既得其母,以知其子;既知其子,复守其母,没身不殆。
塞其兑,闭其门,终身不勤。开其兑,济其事,终身不救。
见小曰明,守柔曰强。用其光,复归其明,无遗身殃,是为习常。
ពិភពលោកមានបុព្វកម្ម​ ដែលយើងអាចចាត់ទុកថាជាមាតានៃពិភពលោក ។ ពេលណាយើងបានស្គាល់មាតា យើងក៏អាចស្គាល់កូនចៅវា ។ ពេលណាយើងស្គាល់កូនចៅ ត្រឡប់ម�រកមាតាវិញ នោះទើបមិនមានគ្រោះថ្នាក់ពេញមួយជីវិត ។\n\nបិទច្រកប្រកប បិទទ្វារ ទើបមិនធ្វើការហាត់ ។ បើកច្រកប្រកប ធ្វើការរឿងៗ ទេវលៈមិនអាចជួយសង្គ្រោះបានឡើយ ។\n\nឃើញរបស់តូចតាច ហៅថាប្រាជ្ញា ។ រក្សាភាពទន់ទាប ហៅថាក្លាហាន ។ ប្រើពន្លឺ ត្រឡប់ម�វិញនូវពេលវេលា មិនទុកឱកាសឱ្យទុក្ខវេទនា នេះហៅថា ប្រតិបត្តិតាមផ្លូវធម្មជាតិ ។

ការគិតឱ្យស៊ីជម្រៅ

តើជំពូកនេះគ្រោងអំពីអ្វី?

ជំពូកនេះបង្រៀនយើងអំពីគោលគំនិតនៃបុព្វកម្ម និងកូន ដែលធម្មជាតិ គឺជាមេទីប ហើយអ្វីៗទាំងអស់គឺជាផ្នែកមួយរបស់វា ។ វាក៏បង្រៀនយើងផងដែរថា ការបិទច្រកញាណ និងចិត្ត អាចនាំឱ្យមានសេចក្តីស្រាក់ស្រាល ។ ការឃើញរបស់តូចតាច គឺជាប្រាជ្ញា និងការរក្សាភាពទន់ទាប គឺជាក្លាហាន ។

វាពាក់ព័ន្ធនឹងខ្ញុំដោយរបៀបណា?

ខ្ញុំប�នរស់នៅក្នុងពេលវេលាដ៏អសេសអស់ ហើយតែងតែខំប្រឹងរកគោលដៅថ្មី ៗ ។ ជំពូកនេះរំឭកខ្ញុំថា ពេលខ្ញុំរៀបចំខ្លួន ខ្ញុំអាចយល់ពីធម្មជាតិ និងទីបំផុតនៃអ្វីៗ ។ ក្នុងជីវិត ខ្ញុំត្រូវរៀនបិទទ្វារចិត្តពីការរំ excitation ខ្លាំង ។

ខ្ញុំគួរធ្វើអ្វីថ្ងៃនេះ?

ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំនឹងបិទទ្វារប្រកប និងបេះដូង ដើម្បីស្ងៀម និងគិត ។ ខ្ញុំនឹងរក្សាភាពទន់ទាប និងទំនោរ ជៀសវាងការប្រកួត ។ ខ្ញុំនឹងរៀនឃើញរបស់តូចតាច ដើម្បីយល់ពីធម្មជាតិ ។

ជំពូកដែលពាក់ព័ន្ធ

ការគិតរបស់ខ្ញុំ

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →