Panggenaning Wangsité Janma

Apa isi bab iki?

Wangsiten njlentrehake yen panggenaning ati (ngendel awake dhewe) luwih apik tinimbang mung ngendel wong liya. Menang marang wong liya mung ndadèkaké sapa sing kuwat. Nanging menang marang awake dhewe - atasé napsu lan kelemahan dhewe - iku kuwasa sing nyata. Wangsiten ngandhut pitutur yen kabegjan sejati ana ing ngendel ati, duwé rasa syukur, lan ora nganti. Sapa sing ora ilang sandhangane (jiwa utawa kacilakan), patrape langgeng. Sapa sing seda nanging ora musna (panguripaning ringkang luhur), iku pati sing nyata.

Piranti hubungane aku?

Ing gesang dhateng kula, wangsit iki dados piweling ingkang majeng. Kula asring ngurmati kabetahanipun wong liya, nanging langkung alon tumandang dhateng kabetahan kula dhewe. Menang ing kasangsaran lan nafsu kula dhewe - upami kula saged nglampasi drajat lan sirik - punika kuwasa ingkang agung. Rasa syukur marang sedaya ingkang dipun duka dados sugih ingkang boten saged dipun tikel. Lan pitutur ingkang agung sanget: gesang ingkang ng留下ake traces ing manungsa lain inggung wonge, nanging ing piwulang lan kabecikanipun.

Apa sing kudu daklakoake dina iki?

Biyantu nindakaken swa-introspeksi ing tembe puniko. Sadangunipun dinten, ngendikakaken ing ati: 'Kula sampun nampi punapa kemaren? Kula saged nggolèk kuwasa ingkang langkung sae? Kula kudu nyingkirake punapa?' Timbange kabetahan kula kanthi jujur, lajeng nggolèkaken satunggal langkah praktikal kanggo nggedheake ati lan nglawan kelemahan kula.