Chapter 20
Ang Pagbiyak sang Pagtoon Nagapatum-o sang Kalinong
Original
众人熙熙,如享太牢,如春登台。我独泊兮其未兆,如婴儿之未孩;累累兮若无所归。
众人皆有余,而我独若遗。我愚人之心也哉!沌沌兮!
俗人昭昭,我独昏昏。俗人察察,我独闷闷。澹兮其若海,飂兮若无止。
众人皆有以,而我独顽且鄙。我独异于人,而贵食母。
PagpangTranslation
Malalum nga Pamalandong
Unsa ang gusto hisgoton niining kapitulo?
Kini nga kapitulo naghatag sing dakung pagtutuos sang duha ka klase sang katawhan: ang ordinaria nga katawhan nga nagasunod sa kagustuhan sang kalibutan, kag ang mabinulag nga tawo nga nagasunod sa Tao. Ginapainti sang autor ang kadaku sang kalibutan nga nagasakit sa tinguha, samtang ang iya kaugalingon nagapabilin nga malipong, wala sing kabudlay, kag maluluyon.
Giunsa ini pag-apply sa akon?
Sa akon kabuhi, madamo na sing kaduha nga ginahingyawan ko ang akon kaugalingon kon ano ang akon ginakita nga importante. Ang kapitulo nagapaalam sa akon nga ang kalinong dili na dapat ginauna sa tinguha sang katawhan, kundi makukuha pinaagi sa pagbiyak sang pagtuo nga ang katinuod nga kinaugalian nagapabilin sa katilingban.
Ano ang akon himuon subong?
Buut ko nga mag-unan sing adlaw nga wala sing ginapangita nga pag-uyonan, kag magpabilin nga malipong sa akon hunahuna. Buut ko nga mahibal-an kon ano ang akon ginakita nga importante kon wala sing katawhan nga nagatan-aw.
May Kalambiguhan nga mga Kapitulo
Akun Pag-reflect
Ano ini nga kapitulo ginahimo sa imong hunahuna? Paano mo ini pagagamit?