આ અધ્યાય કહે છે કે માનવ જીવનમાં જન્મ અને મૃત્યુ સાથે સંકળાયેલા છે. જે લોકો જીવનને અતિશય ચીંધે છે, તેઓ અણધાર્યા મૃત્યુને આકર્ષે છે. પરંતુ જે જીવનના રહસ્યને સમજે છે, તેઓ ભય વિના જીવે છે.
Key Concepts
生死
摄生
无死地
Cite This Chapter
Laozi, Tao Te Ching, Chapter 50, "જન્મથી મૃત્યુ સુધી", laotzu.ai: https://www.laotzu.ai/gu/chapters/50/
Classical Chinese, translation, and AI reflection are shown separately; cite this chapter URL for references.
જન્મમાંથી નીકળીએ છીએ અને મૃત્યુમાં પ્રવેશીએ છીએ. જીવનના માર્ગ પર ત્રણ દશાંશ લોકો ચાલે છે, મૃત્યુના માર્ગ પર ત્રણ દશાંશ, અને જે લોકો પોતાના જીવનથી મૃત્યુને આમંત્રે છે તેમની સંખ્યા પણ ત્રણ દશાંશ છે. કેમ આવું થાય છે? કારણ કે તેઓ જીવનને અતિશય મહત્વ આપે છે. હું સાંભળ્યું છે કે જે જીવનના રક્ષણમાં નિપુણ છે, તેઓ જમીન પર ચાલતાં વાઘ-વિલાખને નથી મળતા, યુદ્ધમાં શસ્ત્રોથી બચી જાય છે. વિલાખને પોતાનું શીંગડું વાપરવાનો ક્યાંય સ્થાન મળતું નથી, વાઘને પોતાના પંજા ફેલાવવાની તક મળતી નથી, અને શસ્ત્રોને ક્યાંય ઘા મારવાનું સ્થાન મળતું નથી. આનું કારણ શું છે? કારણ કે તેમનામાં મૃત્યુનું સ્થાન જ નથી.
ઊંડો વિચાર
આ પ્રકરણ શું વિશે છે?
આ અધ્યાય કહે છે કે માનવ જીવનમાં જન્મ અને મૃત્યુ સાથે સંકળાયેલા છે. જે લોકો જીવનને અતિશય ચીંધે છે, તેઓ અણધાર્યા મૃત્યુને આકર્ષે છે. પરંતુ જે જીવનના રહસ્યને સમજે છે, તેઓ ભય વિના જીવે છે.
આ મારા જીવન સાથે કેવી રીતે સંબંધિત છે?
આ મને વિચાર કરવા મજબૂર કરે છે કે હું જીવનને કેવી રીતે જીવું છું. શું હું સંપત્તિ અને સુખ માટે દોડી રહ્યો છું, કે શું મેં મૃત્યુનો ભય મુક્ત થવાનો પ્રયાસ કર્યો છે?
આજે મારે શું કરવું જોઈએ?
આજે મેં મૃત્યુ વિશે ડરવાને બદલે એક કૃતિ લખવી જોઈએ કે જે મને યાદ અપાવે કે આવનારું નિશ્ચિત છે, અને હાલનો દિવસ કેવી રીતે ગુજરાતીમાં ગુણવત્તાપૂર્ણ બનાવવો.
Men come forth and live; they enter (again) and die. Of every ten three are ministers of life (to themselves); and three are ministers of death. But I have heard that he who is skilful in managing the life entrusted to him for a time travels on the land without having to shun rhinoceros or tiger, and enters a host without having to avoid buff coat or sharp weapon. Because there is in him no place of death.
AI Modern
જન્મમાંથી નીકળીએ છીએ અને મૃત્યુમાં પ્રવેશીએ છીએ. જીવનના માર્ગ પર ત્રણ દશાંશ લોકો ચાલે છે, મૃત્યુના માર્ગ પર ત્રણ દશાંશ, અને જે લોકો પોતાના જીવનથી મૃત્યુને આમંત્રે છે તેમની સંખ્યા પણ ત્રણ દશાંશ છે. કેમ આવું થાય છે? કારણ કે તેઓ જીવનને અતિશય મહત્વ આપે છે. હું સાંભળ્યું છે કે જે જીવનના રક્ષણમાં નિપુણ છે, તેઓ જમીન પર ચાલતાં વાઘ-વિલાખને નથી મળતા, યુદ્ધમાં શસ્ત્રોથી બચી જાય છે. વિલાખને પોતાનું શીંગડું વાપરવાનો ક્યાંય સ્થાન મળતું નથી, વાઘને પોતાના પંજા ફેલાવવાની તક મળતી નથી, અને શસ્ત્રોને ક્યાંય ઘા મારવાનું સ્થાન મળતું નથી. આનું કારણ શું છે? કારણ કે તેમનામાં મૃત્યુનું સ્થાન જ નથી.
મારો વિચાર
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?
