लोक जेन्ना दबावाखाता भीडनात, तेन्ना मोटो दबाव येतो। तांच्या रावप्याठायाक धाबो दाबून नय म, तांच्या जिवंतिकेंत तोंगळें नय म। जेन्ना कोण दुखावनात तरी कोण दुखावनात, हें शांत असा। हांवें संत स्वता बुझतात पण आपण प्रगट करनात, स्वता आपण आवडयतात पण स्वता मोटो नांयतात। हांवंतर तें सोडून हें घेतलें।
गहन चिंतन
हो अध्याय कसल्याविशयांत आसा?
हें अध्याय सांगता की जेन्ना लोकांक दबाव दिल्लो जाता, तेन्ना तांचो रोष वाडटा। खरो दबाव तोंगळ्या धाब्याखाता ना, तर लोकांक भीडोवपाखाता आसा। संत आपली शक्ती दाखोवनात नय, तर शांतीन राखतात। आंतरिक शांती आनी स्वतःची प्रशंसा हें खरें सौंदर्य आसा।
हें माका कितें संबंधित आसा?
आमच्या समाजांत बऱ्योच वेळा दबाव आनी भीड दिल्ली जाता। हो अध्याय मला सांगता की खरी शक्ति आंतरिक असा आनी ती प्रगट करप्याऐंप लागून राखप हें म्हत्वाचें। स्वता बऱ्यो नांयुन तरी सगळ्यांक मळबाट आनी सोयीन जगप हें म्हजें आवडटा।
आयज म्हजें कित्तें करप?
आज कोणाकूय दबाव दिवप्याऐंप मानस नकार दिवात। आपल्या आनी दुसऱ्याच्या जाग्याचो आदर करात। स्वता बऱ्यो आसात म्हणप्याऐंप थोडो वेळ मौन धारण करात आनी आंतरिक शांतीक स्थान दिवात।
When the people do not fear what they ought to fear, that which is their great dread will come on them. Therefore the sage knows (these things) of himself, but does not parade (his knowledge); loves, but does not (appear to set a) value on, himself.
AI Modern
लोक जेन्ना दबावाखाता भीडनात, तेन्ना मोटो दबाव येतो। तांच्या रावप्याठायाक धाबो दाबून नय म, तांच्या जिवंतिकेंत तोंगळें नय म। जेन्ना कोण दुखावनात तरी कोण दुखावनात, हें शांत असा। हांवें संत स्वता बुझतात पण आपण प्रगट करनात, स्वता आपण आवडयतात पण स्वता मोटो नांयतात। हांवंतर तें सोडून हें घेतलें।
माझें चिंतन
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?
