ह्या अध्यायांत सांगतात जे गुणी मनशांक आदारु न करत जाल्यार लोक रिंचण घेनात. दुर्मळ वस्तूंक मोल न दवरत जाल्यार चोरी जायनात. मने उबीं रावंक शकच नांय. सुळ राज्य हें मन वाईटरें करून, पोट भरून, इच्छा कमी करून, हाडां काडीं करून जाय.
Key Concepts
无为
治国
欲望
简朴
Cite This Chapter
Laozi, Tao Te Ching, Chapter 3, "गुणी मनशांक आदारु न करात", laotzu.ai: https://www.laotzu.ai/gom/chapters/3/
Classical Chinese, translation, and AI reflection are shown separately; cite this chapter URL for references.
गुणी मनशांक आदारु न करात म्हण जाल्यार लोक रिंचण घेवंक लागतात. दुर्मळ वस्तूंक मोल न दवरात म्हण जाल्यार लोक चोरी करंक लागतात. जे पळोवंक आनंद दिवंक शकता तें दाखयात जाल्यार लोकांचीं मने उबीं रावन नांय. हें कारण सुळ मनशाचें राज्य अशें जाय: ताचें मन वाईटरें करात, पोट भरता, इच्छा कमी करता, हाडां काडीं करता. लोकांक अज्ञान आनी निःईच्छा दवरात म्हण जाल्यार जाणकार लोक कांय करुंक धजोवंक नांय. निःकर्मान काम करत जाल्यार सगळें व्यवस्थित जाय.
गहन चिंतन
हो अध्याय कसल्याविशयांत आसा?
ह्या अध्यायांत सांगतात जे गुणी मनशांक आदारु न करत जाल्यार लोक रिंचण घेनात. दुर्मळ वस्तूंक मोल न दवरत जाल्यार चोरी जायनात. मने उबीं रावंक शकच नांय. सुळ राज्य हें मन वाईटरें करून, पोट भरून, इच्छा कमी करून, हाडां काडीं करून जाय.
हें माका कितें संबंधित आसा?
म्हज्या जिवितांत मी सदा उच्च पदां खोंयता आनी बऱ्यो वाटप्यांची इच्छा करता. हे अध्याय म्हज्याक सांगता जे अशीं इच्छा म्हजीं मने उबीं करतात. सोंपें, निरामय जीवन म्हत्वाचें जाय.
आयज म्हजें कित्तें करप?
आयचो दीस हे तीन काम करात: (1) कोणाकुय एका उच्च पदांक आदारु न दवरात. (2) आपली एका गरजेची वस्तू कोणाकुय दान करात. (3) आपल्या मनांतल्या एका इच्छाक शांत करात.
Not to value and employ men of superior ability is the way to keep the people from rivalry among themselves; not to prize articles which are difficult to procure is the way to keep them from becoming thieves; not to show them what is likely to excite their desires is the way to keep their minds from disorder. Therefore the sage, in the exercise of his government, empties their minds, fills their bellies, weakens their wills, and strengthens their bones.
AI Modern
गुणी मनशांक आदारु न करात म्हण जाल्यार लोक रिंचण घेवंक लागतात. दुर्मळ वस्तूंक मोल न दवरात म्हण जाल्यार लोक चोरी करंक लागतात. जे पळोवंक आनंद दिवंक शकता तें दाखयात जाल्यार लोकांचीं मने उबीं रावन नांय. हें कारण सुळ मनशाचें राज्य अशें जाय: ताचें मन वाईटरें करात, पोट भरता, इच्छा कमी करता, हाडां काडीं करता. लोकांक अज्ञान आनी निःईच्छा दवरात म्हण जाल्यार जाणकार लोक कांय करुंक धजोवंक नांय. निःकर्मान काम करत जाल्यार सगळें व्यवस्थित जाय.
माझें चिंतन
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?
