Mar a Chluinneas Sgoilearan ris a' Tao

Dè mu dheidhinn a' phong seo?

Tha a' chnap-starra so a' sealltainn dhuinn mar a bhios daoine le diofar irean de shàr-mhothachadh a' freagairt ris a' Tao. Bidh an sgoilear àrd, le fìor-thoinninn, a' cleachdadh a' Tao le dìcheall; bidh an sgoilear mheadhanach an ùine gu leithre, 'ga chumail 's ga chailleadh; agus bidh an sgoilear ìochdarach a' dèanamh fhaoin-ghàire. Tha e a' cur an cèill nach biodh e fìor Tao mur biodh e air a dhearbhadh. Tha an Tao cuideachd a' nochdadh ann am fireantachdan buntainneach: soilleireachd a thathar a' faicinn mar dhorchadas; adhartas a' nochdadh mar tellach; glaine a' nochdadh mar shàlachar. 'S e seo dòigh bhuntainneach a' Tao, far am bi na rudan a' nochdadh san aghaidh an nadur fìor.

Ciamar a tha e a' buntainn riumsa?

Tha e fhios agam gu bheil mi tric anns an àireamh mheadhanach - uaireannan a' gleusadh air a' Tao, uaireannan a' call mo dhòigh air. Tha e na dhùbhlain dhomh gun a bhith a' cur dragh air na thathar a' smaointeachadh, no a' call dòigh air na nithean fìor. Tha am beachd gu bheil soilleireachd fìor a' nochdadh mar dhorchar a' toirt suaimhnis dhomh - nach gabh an Tao a thuigsinn ann am beagan bhriathran, ach feumaidh e a bhith air a mhothachadh tro leantainne.

Dè bu chòir dhomh a dhèanamh an-diugh?

An diugh, bidh mi mothachail mu na h-ùineachan nuair a chluinneas mi ràdhasan no fiosrachaidhean a thathar a' smaointeachadh a' cur dìomhairachd an cèill. Bidh mi a' feuchainn ri bhith na b'fhaireachdainneach mun dòigh anns am bi soilleireachd a' nochdadh ann an dòighean buntainneach - agus bidh mi a' fuireach fosgailte ri sin.