Chapter 77
Ang Daan ng Langit
Original
天之道，损有余而补不足。人之道则不然，损不足以奉有余。
孰能有余以奉天下？唯有道者。是以圣人为而不恃，功成而不处，其不欲见贤。
Pagsasalin
Ang daan ng langit, nagbubukas ng may labis upang tumustos sa may kakulangan. Ngunit ang daan ng sangkatauhan ay hindi ganito — nagbubukas ng may kakulangan upang paglingkuran ang may labis.
Sino ang may kakayahan nguning magkaroon ng labis upang ibigay sa sanglibutan? Tanging yaong may Daan. Kaya't ang ganap na tao ay gumagawa ngunit hindi nagtataguyod, nagwagi ngunit hindi nagtatago, ayaw magpakitang mulâ sa kanyang dunong.
Malalim na Repleksyon
Tungkol saan ang kabanatang ito?
Ito ay nagsasabi na ang daan ng langit ay tulad ng pagbubukang ng busog — ibinababa ang mataas, itinaas ang mababa, at kinukunan ang may labis upang bigyan ang may kakulangan. Ipinakikita nito ang likas na pagtataguyod ng katarungan at pagkakapantay-pantay ng uniberso. Subalit itinuturo rin ng kabanatang ito na ang paraan ng sangkatauhan ay kabaligtaran: kinukunan ang mahihirap upang paglingkuran ang mayayaman. Tanong din nito kung sino ang may kakayahan at kalooban na ibahagi ang kanyang labis sa mundo.
Paano ito nauugnay sa akin?
Sa aking buhay, nakikita ko kung paano madalas kumukuha ng pansin ang mayayamang mas lalo pang yumayaman, habang ang mga nangangailangan ay mas lalong nabubulsa. Ako mismo ay minsang nagtago sa aking mga tagumpay at hindi nagbahagi ng aking mga kayamanan, kaalaman, o panahon sa mga nangangailangan. Hinahamon ako nitong tingnan kung gaano karami ang aking itinatago na maaaring ibahagi sa iba, at kung gaano kalaki ang agwat sa pagitan ng aking mga luho at ng tunay na pangangailangan ng kapwa.
Ano ang dapat kong gawin ngayon?
Maglaan ngayong araw ng isang partikular na bagay mula sa aking 'labis' — whether ito man ay oras, kaalaman, pera, o simpleng pagmamalasakit — at ibahagi ito sa isang kapwa na may mas malaking pangangailangan. Magsimula sa maliit ngunit tapat na hakbang tungo sa pagbabalanse.
Mga Kaugnay na Kabanata
Aking Repleksyon
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?