Chapter 30
Ang Tao ng Hindi Pagsasamantala sa Lakas
Original
善有果而已,不敢以取强。果而勿矜,果而勿伐,果而勿骄,果而不得已,果而勿强。
物壮则老,是谓不道,不道早已。
Pagsasalin
Ang sinumang magaling ay umaabot lamang sa resulta; hindi siya nangangahas na kunin sa pamamagitan ng lakas. Kapag naabot na ang resulta, huwag magyabang; huwag manghambog; huwag magmalaki. Kapag ito ay kinakailangan lamang at hindi maaaring iwasan; kapag naabot na ang resulta, huwag magpakatapang nang labis.
Ang mga bagay na masyadong malakas ay lumalamon; ito ay labag sa Tao, at ang mga labag sa Tao ay maagang nauuwi sa wakas.
Malalim na Repleksyon
Tungkol saan ang kabanatang ito?
Ang kabanatang ito ay nagtuturo na ang tunay na karunungan ay hindi nasa paggamit ng dahas o puwersa, kundi sa pagpipigil at pagtitiis. Sinabi ni Lao Tzu na ang sinumang gumagamit ng digmaan upang mapasakop ang mundo ay nagdudulot lamang ng kapahamakan sa sarili. Ipinaliwanag niya na saan pumunta ang hukbo, nagkakalat ang gulo at pagkasira; at pagkatapos ng digmaan, dumadating ang gutom at kadhapalan. Ang tunay na lakas ay nakasalalay sa kakayahan ng isang tao na huminto sa tamang oras, at hindi ipagmalaki ang kanyang tagumpay.
Paano ito nauugnay sa akin?
Sa aking buhay, madalas akong naiinggit sa mga taong tila matagumpay dahil sa kanilang lakas ng loob at kumpyansa. Pero natutunan ko na ang tunay na kapangyarihan ay hindi nakasalalay sa pangunguna sa iba kundi sa kakayahan kong humawak sa aking sarili. Ang ego ay parang apoy na kapag hindi namanakontrol ay susunog sa lahat. Sa tuwing nararamdaman kong gusto kong manalo sa anumang paraan, naalala ko na ang labis na kumpyansa ay maaaring magdulot ng aking pagbagsak.
Ano ang dapat kong gawin ngayon?
Ngayong araw, kapag naramdaman ko ang hangarin na manalo o magtagumpay, hahangaan ko muna ang aking kalaban o katunggali. Titigil ako at iisipin kung ang aking adhikain ay nagmumula sa tunay na pangangailangan o sa hangarin na makita ang ibang taongbumbagsak. Pipiliin ko ang landas ng kaunlaran na hindi nangangailangan ng pagpapabagsak ng ibang tao.
Mga Kaugnay na Kabanata
Aking Repleksyon
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?