آنان که یگانه را یافتند

از دیرباز، آنان که یگانه را یافتند: آسمان که یگانه را یافت، پاک شد. زمین که یگانه را یافت، آرام گشت. ارواح که یگانه را یافتند، نیرومند شدند. دره‌ها که یگانه را یافتند، لبریز گشتند. همه موجودات که یگانه را یافتند، زنده شدند. فرمانروایان که یگانه را یافتند، محور جهان گشتند. همه اینها از یگانه است. اگر آسمان پاک نماند، بساطش دریده شود. اگر زمین آرام نماند، لرزان گردد. اگر ارواح نیرومند نمانند، از کار بازایستند. اگر دره‌ها لبریز نمانند، خشک شوند. اگر همه موجودات زنده نمانند، نابود گردند. اگر فرمانروایان ارجمند و بلندپایه نمانند، سرنگون شوند. پس ارجمندی به فروتنی وابسته است، بلندی به پستی. از این رو فرمانروایان خود را «تنها»، «بی‌کَس» و «بی‌بهره» می‌خوانند. آیا این فروتنی را بنیاد ندارند؟ پس هرکه خود را بسیار ستاید، ستایش نمی‌یابد. نخواه همچون یشمِ درخشان باشی، بلکه همچون سنگِ خارا باش.